១. សោតានុគតសុត្តវណ្ណនា

១៩១. បញ្ចមស្ស បឋមេ សោតានុគតានន្តិ បសាទសោតំ អនុគន្ត្វា គតានំ, បគុណានំ វាចុគ្គតានន្តិ អត្ថោ. ឯវំភូតា ច បសាទសោតំ ឱទហិត្វា ញាណសោតេន សុដ្ឋុ វវត្ថបិតា នាម ហោន្តីតិ អាហ ‘‘បសាទសោត’’ន្តិអាទិ. ឯកច្ចស្ស ហិ ឧគ្គហិតបុព្ពវចនំ តំ តំ បគុណំ និច្ឆរិតំ សុដ្ឋុ វវត្ថបិតំ ន ហោតិ. ‘‘អសុកំ សុត្តំ វា ជាតកំ វា កថេហី’’តិ វុត្តេ ‘‘សជ្ឈាយិត្វា សំសន្ទិត្វា សមនុគ្គាហិត្វា ជានិស្សាមី’’តិ វទន្តិ. ឯកច្ចស្ស តំ តំ បគុណំ ភវង្គសោតសទិសំ ហោតិ ‘‘អសុកំ សុត្តំ វា ជាតកំ វា កថេហី’’តិ វុត្តេ ឧទ្ធរិត្វា តមេវ កថេតិ. តំ សន្ធាយេតំ វុត្តំ ‘‘ញាណសោតេន វវត្ថបិតាន’’ន្តិ. ឥត្ថិលិង្គាទីនិ តីណិ លិង្គានិ. នាមាទីនិ ចត្តារិ បទានិ. បឋមាទយោ សត្ត វិភត្តិយោ.

វឡញ្ជេតីតិ បាឡិំ អនុសន្ធិំ បុព្ពាបរវសេន វាចុគ្គតំ ករោន្តោ ធារេតិ. វចសា បរិចិតាតិ សុត្តទសកវគ្គទសកបណ្ណាសទសកវសេន វាចាយ សជ្ឈាយិតា, ‘‘ទសសុត្តានិ គតានិ, ទសវគ្គានិ គតានី’’តិអាទិនា សល្លក្ខេត្វា វាចាយ សជ្ឈាយិតាតិ អត្ថោ. វគ្គាទិវសេន ហិ ឥធ វចសា បរិចយោ អធិប្បេតោ, ន បន សុត្តេកទេសស្ស សុត្តមត្តស្ស វចសា បរិចយោ. មនសា អនុ អនុ បេក្ខិតា ភាគសោ និជ្ឈាយិតា វិទិតា មនុសានុបេក្ខិតា. យស្ស វាចាយ សជ្ឈាយិតំ ពុទ្ធវចនំ មនសា ចិន្តេន្តស្ស តត្ថ តត្ថ បាកដំ ហោតិ, មហាទីបំ ជាលេត្វា ឋិតស្ស រូបគតំ វិយ វិភូតំ ហុត្វា បញ្ញាយតិ. តំ សន្ធាយេតំ វុត្តំ. សុប្បដិវិទ្ធាតិ និជ្ជដំ និគ្គុម្ពំ កត្វា សុដ្ឋុ យាថាវតោ បដិវិទ្ធា. សេសមេត្ថ សុវិញ្ញេយ្យមេវ.

សោតានុគតសុត្តវណ្ណនា និដ្ឋិតា.