៥. ហត្ថកសុត្តវណ្ណនា

៣៥. បញ្ចមេ អាឡវិយន្តិ អាឡវិរដ្ឋេ, ន អាឡវិនគរេ. តេនាហ ‘‘អាឡវិយន្តិ អាឡវិរដ្ឋេ’’តិ. អថាតិ អវិច្ឆេទត្ថេ និបាតោ. តត្ថ ភគវតោ និសជ្ជាយ អវិច្ឆិន្នាយ ឯវាតិ អត្ថោ. តេនាហ ‘‘ឯវ’’ន្តិអាទិ. ហត្ថតោ ហត្ថំ គតត្តាតិ អាឡវកស្ស យក្ខស្ស ហត្ថតោ សម្មាសម្ពុទ្ធស្ស ហត្ថំ, តតោ រាជបុរិសានំ ហត្ថំ គតត្តា.

មាឃស្សាតិ មាឃមាសស្ស. ឯវំ ផគ្គុនស្សាតិ ឯត្ថាបិ. ខុរន្តរេហិ កទ្ទមោ ឧគ្គន្ត្វា តិដ្ឋតីតិ កទ្ទមោ ខុរន្តរេហិ ឧគ្គន្ត្វា តិដ្ឋតិ. ចតូហិ ទិសាហិ វាយន្តោ វាតោ វេរម្ភោតិ វុច្ចតិ វេរម្ភវាតសទិសត្តា.

បញ្ចទ្វារកាយន្តិ បញ្ចទ្វារានុសារេន បវត្តំ វិញ្ញាណកាយំ. ខោភយមានាតិ កិលេសខោភវសេន ខោភយមានា ចិត្តំ សង្ខោភំ ករោន្តា. ចេតសិកាតិ មនោទ្វារិកចិត្តសន្និស្សិតា. តេនាហ ‘‘មនោទ្វារំ ខោភយមានា’’តិ. សោ រាគោតិ តំសទិសោ រាគោ. ភវតិ ហិ តំសទិសេ តព្ពោហារោ យថា ‘‘សា ឯវ តិត្តិរិកា, តានិ ឯវ ឱសធានី’’តិ. យាទិសោ ហិ ឯកស្ស បុគ្គលស្ស ឧប្បជ្ជនករាគោ, តាទិសោ ឯវ តតោ អញ្ញស្ស រាគភាវសាមញ្ញតោ. តេន វុត្តំ ‘‘តថារូបោ រាគោ’’តិអាទិ. ឥច្ឆិតាលាភេន រជនីយេសុ វា និរុទ្ធេសុ វត្ថូសុ ទោមនស្សុប្បត្តិយា ទោសបរិឡាហានំ សម្ភវោ វេទិតព្ពោ.

ន លិម្បតិ អនុបលិត្តចិត្តត្តា. សីតិភូតោ និព្ពុតសព្ពបរិឡាហត្តា. អាសត្តិយោ វុច្ចន្តិ តណ្ហាយោ តត្ថ តត្ថ អាសញ្ជនដ្ឋេន. ទរថន្តិ បរិឡាហជាតំ. ចេតសោតិ សាមិវចនំ.

ហត្ថកសុត្តវណ្ណនា និដ្ឋិតា.