៥. វជិរូបមសុត្តវណ្ណនា

២៥. បញ្ចមេ អរុឥតិ បុរាណំ ទុដ្ឋវណំ វុច្ចតិ. ក-ការោ បទសន្ធិករោតិ អរុកូបមំ ចិត្តំ ឯតស្សាតិ អរុកូបមចិត្តោ អប្បមត្តកស្សបិ ទុក្ខស្ស អសហនតោ. សេសបទទ្វយេបិ ឯសេវ នយោ. ឥត្តរកាលោភាសេនាតិ បរិត្តមេវ កាលោ ញាណោភាសវិរហេន. លគតីតិ កោធាសង្គវសេន កុប្បន្តោ បុគ្គលោ សម្មុខា, ‘‘កិំ វទសី’’តិអាទិនា បរម្មុខា ច ឧបនយ្ហនវសេន លគតិ, ន តណ្ហាសង្គវសេន. កុប្បតីតិ កុជ្ឈតិ. ព្យាបជ្ជតីតិ វិបន្នចិត្តោ ហោតិ. ថទ្ធភាវំ អាបជ្ជតិ ឦសកម្បិ មុទុត្តាភាវតោ. ទុដ្ឋារុកោតិ មំសលោហិតានំ ទុដ្ឋភាវេន បកតិភាវំ ជហិត្វា ឋិតោ ទុដ្ឋវណោ. ‘‘ទុដ្ឋារុតា’’តិបិ បឋន្តិ, តត្ថាបិ តាការោ បទសន្ធិករោ.

តស្សាតិ ទុដ្ឋារុកស្ស. សវនន្តិ អសុចិវិសន្ទនំ. ឧទ្ធុមាតស្ស វិយាតិ កោធេន ឧទ្ធំ ឧទ្ធំ ធុមាតកស្ស វិយ កោធូបាយាសស្ស អវិស្សជ្ជនតោ. ចណ្ឌិកតស្សាតិ កុបិតស្ស. ឯត្ថ ច កិញ្ចាបិ ហេដ្ឋិមមគ្គវជ្ឈាបិ កិលេសា តេហិ អនុប្បត្តិធម្មតំ អាបាទិតត្តា សមុច្ឆិន្នា, តថាបិ តស្មិំ សន្តានេ អគ្គមគ្គស្ស អនុប្បន្នត្តា តត្ថ អប្បហីនាបិ កិលេសា អត្ថេវាតិ កត្វា តេសំ ញាណានំ វិជ្ជូបមតា វុត្តា, ន តេហិ មគ្គេហិ បហីនានំ កិលេសានំ អត្ថិភាវតោតិ ទដ្ឋព្ពំ.

វជិរូបមសុត្តវណ្ណនា និដ្ឋិតា.