១-៥. សមណសុត្តាទិវណ្ណនា

៨២-៨៦. ចតុត្ថស្ស បឋមេ សម្មា អាទានំ គហណំ សមាទានន្តិ អាហ ‘‘សមាទានំ វុច្ចតិ គហណ’’ន្តិ. អធិកំ វិសិដ្ឋំ សីលន្តិ អធិសីលំ. លោកិយសីលស្ស អធិសីលភាវោ បរិយាយេនាតិ និប្បរិយាយមេវ តំ ទស្សេតុំ ‘‘អបិច សព្ពម្បិ លោកិយសីល’’ន្តិអាទិ វុត្តំ. សិក្ខិតព្ពតោតិ អាសេវិតព្ពតោ. បញ្ចបិ ទសបិ វា សីលានិ សីលំ នាម, បាតិមោក្ខសំវរោ អធិសីលំ នាម អនវសេសកាយិកចេតសិកសំវរភាវតោ មគ្គសីលស្ស បទដ្ឋានភាវតោ ច. អដ្ឋ សមាបត្តិយោ ចិត្តំ, វិបស្សនាបាទកជ្ឈានំ អធិចិត្តំ មគ្គសមាធិស្ស អធិដ្ឋានភាវតោ. កម្មស្សកតញាណំ បញ្ញា, វិបស្សនា អធិបញ្ញា មគ្គបញ្ញាយ អធិដ្ឋានភាវតោ. អបិច និព្ពានំ បត្ថយន្តេន សមាទិន្នំ បញ្ចសីលំ ទសសីលម្បិ អធិសីលមេវ និព្ពានាធិគមស្ស បច្ចយភាវតោ. និព្ពានំ បត្ថយន្តេន សមាបន្នា អដ្ឋ សមាបត្តិយោបិ អធិចិត្តមេវ.

‘‘កល្យាណការី កល្យាណំ, បាបការី ច បាបកំ;

អនុភោតិ ទ្វយមេតំ, អនុពន្ធញ្ហិ ការណ’’ន្តិ. –

ឯវំ អតីតេ អនាគតេ ច វដ្ដមូលកទុក្ខសល្លក្ខណវសេន សំវេគវត្ថុតាយ វិមុត្តិអាកង្ខាយ បច្ចយភូតា កម្មស្សកតបញ្ញាបិ អធិបញ្ញាតិ វទន្តិ. ទុតិយតតិយចតុត្ថបញ្ចមានិ ឧត្តានត្ថានេវ.

សមណសុត្តាទិវណ្ណនា និដ្ឋិតា.