៥-៦. អប្បមាទសុត្តាទិវណ្ណនា

១៥-១៦. បញ្ចមេ ការាបកអប្បមាទោ នាម ‘‘ឥមេ អកុសលា ធម្មា បហាតព្ពា, ឥមេ កុសលា ធម្មា ឧបសម្បាទេតព្ពា’’តិ តំតំបរិវជ្ជេតព្ពវជ្ជនសម្បាទេតព្ពសម្បាទនវសេន បវត្តោ អប្បមាទោ. ឯសាតិ អប្បមាទោ. លោកិយោវ ន លោកុត្តរោ. អយញ្ចាតិ ច ឯសាតិ ច អប្បមាទមេវ វទតិ. តេសន្តិ ចាតុភូមកធម្មានំ. បដិលាភកត្តេនាតិ បដិលាភាបនកត្តេន.

ជង្គលានន្តិ ជង្គលចារីនំ. ជង្គល-សទ្ទោ ចេត្ថ ខរភាវសាមញ្ញេន បថវីបរិយាយោ, ន អនុបដ្ឋានវិទូរទេសវាចី. តេនាហ ‘‘បថវីតលចារីន’’ន្តិ. បទានំ វុច្ចមានត្តា ‘‘សបាទកបាណាន’’ន្តិ វិសេសេត្វា វុត្តំ. សមោធានន្តិ អន្តោគធភាវំ. តេនាហ ‘‘ឱធានំ បក្ខេប’’ន្តិ. ‘‘ឧបក្ខេប’’ន្តិបិ បឋន្តិ, ឧបនេត្វា បក្ខិបិតព្ពន្តិ អត្ថោ. វស្សិកាយ បុប្ផំ វស្សិកំ យថា ‘‘អាមលកិយា ផលំ អាមលក’’ន្តិ. មហាតលស្មិន្តិ ឧបរិបាសាទេ. ឆដ្ឋំ ឧត្តានមេវ.

អប្បមាទសុត្តាទិវណ្ណនា និដ្ឋិតា.