៣. តតិយអភិសន្ទសុត្តំ

១០៣៩. ‘‘ចត្តារោមេ, ភិក្ខវេ, បុញ្ញាភិសន្ទា, កុសលាភិសន្ទា, សុខស្សាហារា. កតមេ ចត្តារោ? ឥធ, ភិក្ខវេ, អរិយសាវកោ ពុទ្ធេ អវេច្ចប្បសាទេន សមន្នាគតោ ហោតិ – ឥតិបិ សោ ភគវា…បេ… សត្ថា ទេវមនុស្សានំ ពុទ្ធោ ភគវាតិ. អយំ បឋមោ បុញ្ញាភិសន្ទោ, កុសលាភិសន្ទោ, សុខស្សាហារោ.

‘‘បុន ចបរំ, ភិក្ខវេ, អរិយសាវកោ ធម្មេ…បេ… សង្ឃេ…បេ….

‘‘បុន ចបរំ, ភិក្ខវេ, អរិយសាវកោ បញ្ញវា ហោតិ ឧទយត្ថគាមិនិយា បញ្ញាយ សមន្នាគតោ អរិយាយ និព្ពេធិកាយ សម្មា ទុក្ខក្ខយគាមិនិយា. អយំ ចតុត្ថោ បុញ្ញាភិសន្ទោ កុសលាភិសន្ទោ សុខស្សាហារោ. ឥមេ ខោ, ភិក្ខវេ, ចត្តារោ បុញ្ញាភិសន្ទា កុសលាភិសន្ទា សុខស្សាហារា.

‘‘ឥមេហិ ខោ, ភិក្ខវេ, ចតូហិ បុញ្ញាភិសន្ទេហិ កុសលាភិសន្ទេហិ សមន្នាគតស្ស អរិយសាវកស្ស ន សុករំ បុញ្ញស្ស បមាណំ គណេតុំ – ‘ឯត្តកោ បុញ្ញាភិសន្ទោ, កុសលាភិសន្ទោ, សុខស្សាហារោ’តិ. អថ ខោ អសង្ខ្យេយ្យោ អប្បមេយ្យោ មហាបុញ្ញក្ខន្ធោ ត្វេវ សង្ខ្យំ គច្ឆតី’’តិ. ឥទមវោច ភគវា…បេ… សត្ថា –

‘‘យោ បុញ្ញកាមោ កុសលេ បតិដ្ឋិតោ,

ភាវេតិ មគ្គំ អមតស្ស បត្តិយា;

សោ ធម្មសារាធិគមោ ខយេ រតោ,

ន វេធតិ មច្ចុរាជាគមនស្មិ’’ន្តិ [មច្ចុរាជាគមិស្សតីតិ (សី. បី.), មច្ចុជរាកម្បិស្មិន្តិ (ក.)]. តតិយំ;