៩. ទុតិយគិញ្ជកាវសថសុត្តំ

១០០៥. ឯកមន្តំ និសិន្នោ ខោ អាយស្មា អានន្ទោ ភគវន្តំ ឯតទវោច – ‘‘អសោកោ នាម, ភន្តេ, ភិក្ខុ កាលង្កតោ; តស្ស កា គតិ, កោ អភិសម្បរាយោ? អសោកា នាម, ភន្តេ, ភិក្ខុនី កាលង្កតា…បេ… អសោកោ នាម, ភន្តេ, ឧបាសកោ កាលង្កតោ…បេ… អសោកា នាម, ភន្តេ, ឧបាសិកា កាលង្កតា; តស្សា កា គតិ, កោ អភិសម្បរាយោ’’តិ?

‘‘អសោកោ, អានន្ទ, ភិក្ខុ កាលង្កតោ អាសវានំ ខយា អនាសវំ ចេតោវិមុត្តិំ បញ្ញាវិមុត្តិំ ទិដ្ឋេវ ធម្មេ សយំ អភិញ្ញា សច្ឆិកត្វា ឧបសម្បជ្ជ វិហាសិ…បេ… (បុរិមវេយ្យាករណេន ឯកនិទានំ).

‘‘អយំ ខោ សោ, អានន្ទ, ធម្មាទាសោ ធម្មបរិយាយោ; យេន សមន្នាគតោ អរិយសាវកោ អាកង្ខមានោ អត្តនាវ អត្តានំ ព្យាករេយ្យ – ‘ខីណនិរយោម្ហិ ខីណតិរច្ឆានយោនិ ខីណបេត្តិវិសយោ ខីណាបាយទុគ្គតិវិនិបាតោ, សោតាបន្នោហមស្មិ អវិនិបាតធម្មោ និយតោ សម្ពោធិបរាយណោ’’’តិ. នវមំ.