១០. ទុតិយព្រហ្មចរិយសុត្តំ

៤០. សាវត្ថិនិទានំ. ‘‘ព្រហ្មចរិយញ្ច វោ, ភិក្ខវេ, ទេសេស្សាមិ, ព្រហ្មចរិយត្ថញ្ច. តំ សុណាថ. កតមញ្ច, ភិក្ខវេ, ព្រហ្មចរិយំ? អយមេវ អរិយោ អដ្ឋង្គិកោ មគ្គោ, សេយ្យថិទំ – សម្មាទិដ្ឋិ…បេ… សម្មាសមាធិ. ឥទំ វុច្ចតិ, ភិក្ខវេ, ព្រហ្មចរិយំ. កតមោ ច, ភិក្ខវេ, ព្រហ្មចរិយត្ថោ? យោ ខោ, ភិក្ខវេ, រាគក្ខយោ ទោសក្ខយោ មោហក្ខយោ – អយំ វុច្ចតិ, ភិក្ខវេ, ព្រហ្មចរិយត្ថោ’’តិ. ទសមំ.

បដិបត្តិវគ្គោ ចតុត្ថោ.

តស្សុទ្ទានំ –

បដិបត្តិ បដិបន្នោ ច, វិរទ្ធញ្ច បារំគមា;

សាមញ្ញេន ច ទ្វេ វុត្តា, ព្រហ្មញ្ញា អបរេ ទុវេ;

ព្រហ្មចរិយេន ទ្វេ វុត្តា, វគ្គោ តេន បវុច្ចតីតិ.