៤. ភវសុត្តំ

១៦៤. ‘‘តយោមេ, ភិក្ខវេ, ភវា. កតមេ តយោ? កាមភវោ, រូបភវោ, អរូបភវោ – ឥមេ ខោ, ភិក្ខវេ, តយោ ភវា. ឥមេសំ ខោ, ភិក្ខវេ, តិណ្ណន្នំ ភវានំ អភិញ្ញាយ បរិញ្ញាយ បរិក្ខយាយ បហានាយ…បេ… អយំ អរិយោ អដ្ឋង្គិកោ មគ្គោ ភាវេតព្ពោ’’តិ. ចតុត្ថំ.