១១. តសិនាសុត្តំ

១៧១. ‘‘តិស្សោ ឥមា, ភិក្ខវេ, តសិនា. កតមា តិស្សោ? កាមតសិនា, ភវតសិនា, វិភវតសិនា. ឥមាសំ ខោ, ភិក្ខវេ, តិស្សន្នំ តសិនានំ អភិញ្ញាយ បរិញ្ញាយ បរិក្ខយាយ បហានាយ…បេ… រាគវិនយបរិយោសានំ ទោសវិនយបរិយោសានំ មោហវិនយបរិយោសានំ…បេ… អមតោគធំ អមតបរាយនំ អមតបរិយោសានំ…បេ… និព្ពាននិន្នំ និព្ពានបោណំ និព្ពានបព្ភារំ. ឥមាសំ ខោ, ភិក្ខវេ, តិស្សន្នំ តសិនានំ អភិញ្ញាយ បរិញ្ញាយ បរិក្ខយាយ បហានាយ…បេ… អយំ អរិយោ អដ្ឋង្គិកោ មគ្គោ ភាវេតព្ពោ’’តិ. ឯកាទសមំ.

ឯសនាវគ្គោ សត្តមោ.

តស្សុទ្ទានំ –

ឯសនា វិធា អាសវោ, ភវោ ច ទុក្ខតា ខិលា;

មលំ នីឃោ ច វេទនា, ទ្វេ តណ្ហា តសិនាយ ចាតិ.