១៤. បញ្ចវេរសុត្តំ

២៩៣. ‘‘បញ្ចហិ, អនុរុទ្ធ, ធម្មេហិ សមន្នាគតោ មាតុគាមោ…បេ… និរយំ ឧបបជ្ជតិ. កតមេហិ បញ្ចហិ? បាណាតិបាតី ច ហោតិ, អទិន្នាទាយី ច ហោតិ, កាមេសុមិច្ឆាចារី ច ហោតិ, មុសាវាទី ច ហោតិ, សុរាមេរយមជ្ជប្បមាទដ្ឋាយី ច ហោតិ – ឥមេហិ ខោ, អនុរុទ្ធ, បញ្ចហិ ធម្មេហិ សមន្នាគតោ មាតុគាមោ កាយស្ស ភេទា បរំ មរណា អបាយំ ទុគ្គតិំ វិនិបាតំ និរយំ ឧបបជ្ជតី’’តិ. ចុទ្ទសមំ.

បឋមបេយ្យាលវគ្គោ.

តស្សុទ្ទានំ –

មាតុគាមោ បុរិសោ ច, អាវេណិកា តិធម្មោ ច [ទ្វេ មនាបាមនាបាច, អាវេណិកា តីហិ អនុរុទ្ធោ (សព្ពត្ថ)];

កោធនោ ឧបនាហី ច, ឥស្សុកី មច្ឆរេន ច;

អតិចារី ច ទុស្សីលោ, អប្បស្សុតោ ច កុសីតោ;

មុដ្ឋស្សតិ បញ្ចវេរំ, កណ្ហបក្ខេ បកាសិតោ.