២. សុខសុត្តំ

២៥០. ‘‘តិស្សោ ឥមា, ភិក្ខវេ, វេទនា. កតមា តិស្សោ? សុខា វេទនា, ទុក្ខា វេទនា, អទុក្ខមសុខា វេទនា – ឥមា ខោ, ភិក្ខវេ, តិស្សោ វេទនាតិ.

‘‘សុខំ វា យទិ វា ទុក្ខំ, អទុក្ខមសុខំ សហ;

អជ្ឈត្តញ្ច ពហិទ្ធា ច, យំ កិញ្ចិ អត្ថិ វេទិតំ.

‘‘ឯតំ ទុក្ខន្តិ ញត្វាន, មោសធម្មំ បលោកិនំ;

ផុស្ស ផុស្ស វយំ បស្សំ, ឯវំ តត្ថ វិរជ្ជតី’’តិ. ទុតិយំ;