៧. បឋមឯជាសុត្តំ

៩០. ‘‘ឯជា, ភិក្ខវេ, រោគោ, ឯជា គណ្ឌោ, ឯជា សល្លំ. តស្មាតិហ, ភិក្ខវេ, តថាគតោ អនេជោ វិហរតិ វីតសល្លោ. តស្មាតិហ, ភិក្ខវេ, ភិក្ខុ ចេបិ អាកង្ខេយ្យ ‘អនេជោ វិហរេយ្យំ [វិហរេយ្យ (សី. បី. ក.)] វីតសល្លោ’តិ, ចក្ខុំ ន មញ្ញេយ្យ, ចក្ខុស្មិំ ន មញ្ញេយ្យ, ចក្ខុតោ ន មញ្ញេយ្យ, ចក្ខុ មេតិ ន មញ្ញេយ្យ; រូបេ ន មញ្ញេយ្យ, រូបេសុ ន មញ្ញេយ្យ, រូបតោ ន មញ្ញេយ្យ, រូបា មេតិ ន មញ្ញេយ្យ; ចក្ខុវិញ្ញាណំ ន មញ្ញេយ្យ, ចក្ខុវិញ្ញាណស្មិំ ន មញ្ញេយ្យ, ចក្ខុវិញ្ញាណតោ ន មញ្ញេយ្យ, ចក្ខុវិញ្ញាណំ មេតិ ន មញ្ញេយ្យ; ចក្ខុសម្ផស្សំ ន មញ្ញេយ្យ, ចក្ខុសម្ផស្សស្មិំ ន មញ្ញេយ្យ, ចក្ខុសម្ផស្សតោ ន មញ្ញេយ្យ, ចក្ខុសម្ផស្សោ មេតិ ន មញ្ញេយ្យ. យម្បិទំ ចក្ខុសម្ផស្សបច្ចយា ឧប្បជ្ជតិ វេទយិតំ សុខំ វា ទុក្ខំ វា អទុក្ខមសុខំ វា តម្បិ ន មញ្ញេយ្យ, តស្មិម្បិ ន មញ្ញេយ្យ, តតោបិ ន មញ្ញេយ្យ, តំ មេតិ ន មញ្ញេយ្យ.

‘‘សោតំ ន មញ្ញេយ្យ…បេ… ឃានំ ន មញ្ញេយ្យ…បេ… ជិវ្ហំ ន មញ្ញេយ្យ, ជិវ្ហាយ ន មញ្ញេយ្យ, ជិវ្ហាតោ ន មញ្ញេយ្យ, ជិវ្ហា មេតិ ន មញ្ញេយ្យ; រសេ ន មញ្ញេយ្យ…បេ… ជិវ្ហាវិញ្ញាណំ ន មញ្ញេយ្យ…បេ… ជិវ្ហាសម្ផស្សំ ន មញ្ញេយ្យ…បេ… យម្បិទំ ជិវ្ហាសម្ផស្សបច្ចយា ឧប្បជ្ជតិ វេទយិតំ សុខំ វា ទុក្ខំ វា អទុក្ខមសុខំ វា តម្បិ ន មញ្ញេយ្យ, តស្មិម្បិ ន មញ្ញេយ្យ, តតោបិ ន មញ្ញេយ្យ, តំ មេតិ ន មញ្ញេយ្យ.

‘‘កាយំ ន មញ្ញេយ្យ…បេ… មនំ ន មញ្ញេយ្យ, មនស្មិំ ន មញ្ញេយ្យ, មនតោ ន មញ្ញេយ្យ, មនោ មេតិ ន មញ្ញេយ្យ; ធម្មេ ន មញ្ញេយ្យ…បេ… មនោ វិញ្ញាណំ…បេ… មនោសម្ផស្សំ…បេ… យម្បិទំ មនោសម្ផស្សបច្ចយា ឧប្បជ្ជតិ វេទយិតំ សុខំ វា ទុក្ខំ វា អទុក្ខមសុខំ វា តម្បិ ន មញ្ញេយ្យ, តស្មិម្បិ ន មញ្ញេយ្យ, តតោបិ ន មញ្ញេយ្យ, តំ មេតិ ន មញ្ញេយ្យ; សព្ពំ ន មញ្ញេយ្យ, សព្ពស្មិំ ន មញ្ញេយ្យ, សព្ពតោ ន មញ្ញេយ្យ, សព្ពំ មេតិ ន មញ្ញេយ្យ.

‘‘សោ ឯវំ អមញ្ញមានោ ន កិញ្ចិបិ លោកេ ឧបាទិយតិ. អនុបាទិយំ ន បរិតស្សតិ. អបរិតស្សំ បច្ចត្តញ្ញេវ បរិនិព្ពាយតិ. ‘ខីណា ជាតិ, វុសិតំ ព្រហ្មចរិយំ, កតំ ករណីយំ នាបរំ ឥត្ថត្តាយា’តិ បជានាតី’’តិ. សត្តមំ.