១០. ឧបស្សដ្ឋសុត្តំ

៥២. ‘‘សព្ពំ, ភិក្ខវេ, ឧបស្សដ្ឋំ [ឧបសដ្ឋំ (ក.)]. កិញ្ច, ភិក្ខវេ, សព្ពំ ឧបស្សដ្ឋំ? ចក្ខុ, ភិក្ខវេ, ឧបស្សដ្ឋំ, រូបា ឧបស្សដ្ឋា, ចក្ខុវិញ្ញាណំ ឧបស្សដ្ឋំ, ចក្ខុសម្ផស្សោ ឧបស្សដ្ឋោ. យម្បិទំ ចក្ខុសម្ផស្សបច្ចយា ឧប្បជ្ជតិ វេទយិតំ សុខំ វា ទុក្ខំ វា អទុក្ខមសុខំ វា តម្បិ ឧបស្សដ្ឋំ…បេ… ជិវ្ហា ឧបស្សដ្ឋា, រសា ឧបស្សដ្ឋា, ជិវ្ហាវិញ្ញាណំ ឧបស្សដ្ឋំ, ជិវ្ហាសម្ផស្សោ ឧបស្សដ្ឋោ. យម្បិទំ ជិវ្ហាសម្ផស្សបច្ចយា ឧប្បជ្ជតិ វេទយិតំ សុខំ វា ទុក្ខំ វា អទុក្ខមសុខំ វា តម្បិ ឧបស្សដ្ឋំ. កាយោ ឧបស្សដ្ឋោ… មនោ ឧបស្សដ្ឋោ, ធម្មា ឧបស្សដ្ឋា, មនោវិញ្ញាណំ ឧបស្សដ្ឋំ, មនោសម្ផស្សោ ឧបស្សដ្ឋោ. យម្បិទំ មនោសម្ផស្សបច្ចយា ឧប្បជ្ជតិ វេទយិតំ សុខំ វា ទុក្ខំ វា អទុក្ខមសុខំ វា តម្បិ ឧបស្សដ្ឋំ. ឯវំ បស្សំ, ភិក្ខវេ, សុតវា អរិយសាវកោ ចក្ខុស្មិម្បិ និព្ពិន្ទតិ, រូបេសុបិ និព្ពិន្ទតិ, ចក្ខុវិញ្ញាណេបិ និព្ពិន្ទតិ, ចក្ខុសម្ផស្សេបិ និព្ពិន្ទតិ. យម្បិទំ ចក្ខុសម្ផស្សបច្ចយា ឧប្បជ្ជតិ វេទយិតំ សុខំ វា ទុក្ខំ វា អទុក្ខមសុខំ វា តស្មិម្បិ និព្ពិន្ទតិ…បេ… មនស្មិម្បិ និព្ពិន្ទតិ, ធម្មេសុបិ និព្ពិន្ទតិ, មនោវិញ្ញាណេបិ និព្ពិន្ទតិ, មនោសម្ផស្សេបិ និព្ពិន្ទតិ. យម្បិទំ មនោសម្ផស្សបច្ចយា ឧប្បជ្ជតិ វេទយិតំ សុខំ វា ទុក្ខំ វា អទុក្ខមសុខំ វា តស្មិម្បិ និព្ពិន្ទតិ. និព្ពិន្ទំ វិរជ្ជតិ; វិរាគា វិមុច្ចតិ; វិមុត្តស្មិំ វិមុត្តមិតិ ញាណំ ហោតិ. ‘ខីណា ជាតិ, វុសិតំ ព្រហ្មចរិយំ, កតំ ករណីយំ, នាបរំ ឥត្ថត្តាយា’តិ បជានាតី’’តិ. ទសមំ.

សព្ពអនិច្ចវគ្គោ បញ្ចមោ.

តស្សុទ្ទានំ –

អនិច្ចំ ទុក្ខំ អនត្តា, អភិញ្ញេយ្យំ បរិញ្ញេយ្យំ;

បហាតព្ពំ សច្ឆិកាតព្ពំ, អភិញ្ញេយ្យបរិញ្ញេយ្យំ [អភិញ្ញេយ្យំ បរិញ្ញេយ្យំ (សី. ស្យា. កំ.), អភិញ្ញាតំ បរិញ្ញេយ្យំ (បី. ក.)];

ឧបទ្ទុតំ ឧបស្សដ្ឋំ, វគ្គោ តេន បវុច្ចតីតិ.

សឡាយតនវគ្គេ បឋមបណ្ណាសកោ សមត្តោ.

តស្ស វគ្គុទ្ទានំ –

អនិច្ចវគ្គំ យមកំ, សព្ពំ វគ្គំ ជាតិធម្មំ;

អនិច្ចវគ្គេន បញ្ញាសំ, បញ្ចមោ តេន បវុច្ចតីតិ.