១. សព្ពសុត្តំ

២៣. សាវត្ថិនិទានំ. ‘‘សព្ពំ វោ, ភិក្ខវេ, ទេសេស្សាមិ. តំ សុណាថ. កិញ្ច, ភិក្ខវេ, សព្ពំ? ចក្ខុញ្ចេវ រូបា ច, សោតញ្ច [សោតញ្ចេវ (?) ឯវមិតរយុគលេសុបិ] សទ្ទា ច, ឃានញ្ច គន្ធា ច, ជិវ្ហា ច រសា ច, កាយោ ច ផោដ្ឋព្ពា ច, មនោ ច ធម្មា ច – ឥទំ វុច្ចតិ, ភិក្ខវេ, សព្ពំ. យោ, ភិក្ខវេ, ឯវំ វទេយ្យ – ‘អហមេតំ សព្ពំ បច្ចក្ខាយ អញ្ញំ សព្ពំ បញ្ញាបេស្សាមី’តិ, តស្ស វាចាវត្ថុកមេវស្ស [វាចាវត្ថុរេវស្ស (សី. បី.), វាចាវត្ថុទេវស្ស (ស្យា. កំ.)]; បុដ្ឋោ ច ន សម្បាយេយ្យ, ឧត្តរិញ្ច វិឃាតំ អាបជ្ជេយ្យ. តំ កិស្ស ហេតុ? យថា តំ, ភិក្ខវេ, អវិសយស្មិ’’ន្តិ. បឋមំ.