៣៩. អជ្ឈត្តបច្ចុប្បន្នយទនិច្ចសុត្តំ

២០៦. ‘‘ចក្ខុ, ភិក្ខវេ, អនិច្ចំ បច្ចុប្បន្នំ. យទនិច្ចំ, តំ ទុក្ខំ. យំ ទុក្ខំ, តទនត្តា. យទនត្តា តំ ‘នេតំ មម, នេសោហមស្មិ, ន មេសោ អត្តា’តិ ឯវមេតំ យថាភូតំ សម្មប្បញ្ញាយ ទដ្ឋព្ពំ…បេ… ជិវ្ហា អនិច្ចា បច្ចុប្បន្នា. យទនិច្ចំ, តំ ទុក្ខំ. យំ ទុក្ខំ, តទនត្តា. យទនត្តា, តំ ‘នេតំ មម, នេសោហមស្មិ, ន មេសោ អត្តា’តិ ឯវមេតំ យថាភូតំ សម្មប្បញ្ញាយ ទដ្ឋព្ពំ…បេ… មនោ អនិច្ចោ បច្ចុប្បន្នោ. យទនិច្ចំ តំ ទុក្ខំ. យំ ទុក្ខំ តទនត្តា. យទនត្តា, តំ ‘នេតំ មម, នេសោហមស្មិ, ន មេសោ អត្តា’តិ ឯវមេតំ យថាភូតំ សម្មប្បញ្ញាយ ទដ្ឋព្ពំ. ឯវំ បស្សំ…បេ… នាបរំ ឥត្ថត្តាយាតិ បជានាតី’’តិ.