២. ពាហិរនន្ទិក្ខយសុត្តំ

១៥៧. ‘‘អនិច្ចេយេវ, ភិក្ខវេ, ភិក្ខុ រូបេ អនិច្ចាតិ បស្សតិ, សាស្ស ហោតិ សម្មាទិដ្ឋិ. សម្មា បស្សំ និព្ពិន្ទតិ. នន្ទិក្ខយា រាគក្ខយោ; រាគក្ខយា នន្ទិក្ខយោ. នន្ទិរាគក្ខយា ចិត្តំ សុវិមុត្តន្តិ វុច្ចតិ. អនិច្ចេយេវ, ភិក្ខវេ, ភិក្ខុ សទ្ទេ… គន្ធេ… រសេ… ផោដ្ឋព្ពេ… ធម្មេ អនិច្ចាតិ បស្សតិ, សាស្ស ហោតិ សម្មាទិដ្ឋិ. សម្មា បស្សំ និព្ពិន្ទតិ. នន្ទិក្ខយា រាគក្ខយោ; រាគក្ខយា នន្ទិក្ខយោ. នន្ទិរាគក្ខយា ចិត្តំ សុវិមុត្តន្តិ វុច្ចតី’’តិ. ទុតិយំ.