១១. សក្កាយទិដ្ឋិបហានសុត្តំ

១៦៦. អថ ខោ អញ្ញតរោ ភិក្ខុ…បេ… ឯតទវោច – ‘‘កថំ នុ ខោ, ភន្តេ, ជានតោ កថំ បស្សតោ សក្កាយទិដ្ឋិ បហីយតី’’តិ? ‘‘ចក្ខុំ ខោ, ភិក្ខុ, ទុក្ខតោ ជានតោ បស្សតោ សក្កាយទិដ្ឋិ បហីយតិ. រូបេ ទុក្ខតោ ជានតោ បស្សតោ សក្កាយទិដ្ឋិ បហីយតិ. ចក្ខុវិញ្ញាណំ ទុក្ខតោ ជានតោ បស្សតោ សក្កាយទិដ្ឋិ បហីយតិ. ចក្ខុសម្ផស្សំ ទុក្ខតោ ជានតោ បស្សតោ សក្កាយទិដ្ឋិ បហីយតិ…បេ… យម្បិទំ មនោសម្ផស្សបច្ចយា ឧប្បជ្ជតិ វេទយិតំ សុខំ វា ទុក្ខំ វា អទុក្ខមសុខំ វា តម្បិ ទុក្ខតោ ជានតោ បស្សតោ សក្កាយទិដ្ឋិ បហីយតិ. ឯវំ ខោ, ភិក្ខុ, ជានតោ ឯវំ បស្សតោ សក្កាយទិដ្ឋិ បហីយតី’’តិ. ឯកាទសមំ.