៧. អនុធម្មសុត្តំ

៣៩. សាវត្ថិនិទានំ. ‘‘ធម្មានុធម្មប្បដិបន្នស្ស, ភិក្ខវេ, ភិក្ខុនោ អយមនុធម្មោ ហោតិ យំ រូបេ និព្ពិទាពហុលោ [និព្ពិទាពហុលំ (បី. ក.)] វិហរេយ្យ, វេទនាយ និព្ពិទាពហុលោ វិហរេយ្យ, សញ្ញា និព្ពិទាពហុលោ វិហរេយ្យ, សង្ខារេសុ និព្ពិទាពហុលោ វិហរេយ្យ, វិញ្ញាណេ និព្ពិទាពហុលោ វិហរេយ្យ. យោ រូបេ និព្ពិទាពហុលោ វិហរន្តោ, វេទនាយ… សញ្ញាយ… សង្ខារេសុ និព្ពិទាពហុលោ វិហរន្តោ, វិញ្ញាណេ និព្ពិទាពហុលោ វិហរន្តោ រូបំ បរិជានាតិ, វេទនំ… សញ្ញំ… សង្ខារេ… វិញ្ញាណំ បរិជានាតិ, សោ រូបំ បរិជានំ, វេទនំ… សញ្ញំ… សង្ខារេ… វិញ្ញាណំ បរិជានំ បរិមុច្ចតិ រូបម្ហា, បរិមុច្ចតិ វេទនា, បរិមុច្ចតិ សញ្ញាយ, បរិមុច្ចតិ សង្ខារេហិ, បរិមុច្ចតិ វិញ្ញាណម្ហា, បរិមុច្ចតិ ជាតិយា ជរាមរណេន សោកេហិ បរិទេវេហិ ទុក្ខេហិ ទោមនស្សេហិ ឧបាយាសេហិ, បរិមុច្ចតិ ទុក្ខស្មាតិ វទាមី’’តិ. សត្តមំ.