១៤. អនត្តានុបស្សីសុត្តំ

១៤៩. សាវត្ថិនិទានំ. ‘‘សទ្ធាបព្ពជិតស្ស, ភិក្ខវេ, កុលបុត្តស្ស អយមនុធម្មោ ហោតិ – យំ រូបេ អនត្តានុបស្សី វិហរេយ្យ. វេទនាយ… សញ្ញាយ… សង្ខារេសុ… វិញ្ញាណេ អនត្តានុបស្សី វិហរេយ្យ. (សោ រូបេ) អនត្តានុបស្សី វិហរន្តោ, វេទនាយ… សញ្ញាយ… សង្ខារេសុ… វិញ្ញាណេ អនត្តានុបស្សី វិហរន្តោ រូបំ បរិជានាតិ, វេទនំ…បេ… សញ្ញំ… សង្ខារេ… វិញ្ញាណំ បរិជានាតិ. សោ រូបំ បរិជានំ វេទនំ បរិជានំ សញ្ញំ បរិជានំ សង្ខារេ បរិជានំ វិញ្ញាណំ បរិជានំ បរិមុច្ចតិ រូបម្ហា, បរិមុច្ចតិ វេទនាយ, បរិមុច្ចតិ សញ្ញាយ, បរិមុច្ចតិ សង្ខារេហិ, បរិមុច្ចតិ វិញ្ញាណម្ហា, បរិមុច្ចតិ ជាតិយា ជរាយ មរណេន សោកេហិ បរិទេវេហិ ទុក្ខេហិ ទោមនស្សេហិ ឧបាយាសេហិ; ‘បរិមុច្ចតិ ទុក្ខស្មា’តិ វទាមី’’តិ. ចុទ្ទសមំ.

កុក្កុឡវគ្គោ ចុទ្ទសមោ.

តស្សុទ្ទានំ –

កុក្កុឡា តយោ អនិច្ចេន, ទុក្ខេន អបរេ តយោ;

អនត្តេន តយោ វុត្តា, កុលបុត្តេន ទ្វេ ទុកាតិ.