១. អវិជ្ជាសុត្តំ

១១៣. សាវត្ថិនិទានំ. អថ ខោ អញ្ញតរោ ភិក្ខុ យេន ភគវា តេនុបសង្កមិ…បេ… ឯកមន្តំ និសិន្នោ ខោ សោ ភិក្ខុ ភគវន្តំ ឯតទវោច – ‘‘‘អវិជ្ជា អវិជ្ជា’តិ, ភន្តេ, វុច្ចតិ. កតមា នុ ខោ, ភន្តេ, អវិជ្ជា, កិត្តាវតា ច អវិជ្ជាគតោ ហោតី’’តិ? ‘‘ឥធ, ភិក្ខុ, អស្សុតវា បុថុជ្ជនោ រូបំ នប្បជានាតិ, រូបសមុទយំ នប្បជានាតិ, រូបនិរោធំ នប្បជានាតិ, រូបនិរោធគាមិនិំ បដិបទំ នប្បជានាតិ; វេទនំ នប្បជានាតិ… សញ្ញំ… សង្ខារេ នប្បជានាតិ…បេ… វិញ្ញាណនិរោធគាមិនិំ បដិបទំ នប្បជានាតិ. អយំ វុច្ចតិ, ភិក្ខុ, អវិជ្ជា. ឯត្តាវតា ច អវិជ្ជាគតោ ហោតី’’តិ. បឋមំ.