២. ទុក្ខសុត្តំ

១០៤. សាវត្ថិនិទានំ. ‘‘ទុក្ខញ្ច វោ, ភិក្ខវេ, ទេសេស្សាមិ ទុក្ខសមុទយញ្ច ទុក្ខនិរោធញ្ច ទុក្ខនិរោធគាមិនិញ្ច បដិបទំ. តំ សុណាថ. កតមញ្ច, ភិក្ខវេ, ទុក្ខំ? បញ្ចុបាទានក្ខន្ធាតិស្ស វចនីយំ. កតមេ បញ្ច? សេយ្យថិទំ – រូបុបាទានក្ខន្ធោ…បេ… វិញ្ញាណុបាទានក្ខន្ធោ. ឥទំ វុច្ចតិ, ភិក្ខវេ, ទុក្ខំ. កតមោ ច, ភិក្ខវេ, ទុក្ខសមុទយោ? យាយំ តណ្ហា បោនោភវិកា…បេ… កាមតណ្ហា, ភវតណ្ហា, វិភវតណ្ហា – អយំ វុច្ចតិ, ភិក្ខវេ, ទុក្ខសមុទយោ. កតមោ ច, ភិក្ខវេ, ទុក្ខនិរោធោ? យោ តស្សាយេវ តណ្ហាយ អសេសវិរាគនិរោធោ ចាគោ បដិនិស្សគ្គោ មុត្តិ អនាលយោ – អយំ វុច្ចតិ, ភិក្ខវេ, ទុក្ខនិរោធោ. កតមា ច, ភិក្ខវេ, ទុក្ខនិរោធគាមិនី បដិបទា? អយមេវ អរិយោ អដ្ឋង្គិកោ មគ្គោ. សេយ្យថិទំ – សម្មាទិដ្ឋិ…បេ… សម្មាសមាធិ. អយំ វុច្ចតិ, ភិក្ខវេ, ទុក្ខនិរោធគាមិនី បដិបទា’’តិ. ទុតិយំ.