១១. កាលត្តយអនត្តសុត្តំ

១១. សាវត្ថិនិទានំ. ‘‘រូបំ, ភិក្ខវេ, អនត្តា អតីតានាគតំ; កោ បន វាទោ បច្ចុប្បន្នស្ស! ឯវំ បស្សំ, ភិក្ខវេ, សុតវា អរិយសាវកោ អតីតស្មិំ រូបស្មិំ អនបេក្ខោ ហោតិ; អនាគតំ រូបំ នាភិនន្ទតិ; បច្ចុប្បន្នស្ស រូបស្ស និព្ពិទាយ វិរាគាយ និរោធាយ បដិបន្នោ ហោតិ. វេទនា អនត្តា… សញ្ញា អនត្តា… សង្ខារា អនត្តា… វិញ្ញាណំ អនត្តា អតីតានាគតំ; កោ បន វាទោ បច្ចុប្បន្នស្ស! ឯវំ បស្សំ, ភិក្ខវេ, សុតវា អរិយសាវកោ អតីតស្មិំ វិញ្ញាណស្មិំ អនបេក្ខោ ហោតិ; អនាគតំ វិញ្ញាណំ នាភិនន្ទតិ; បច្ចុប្បន្នស្ស វិញ្ញាណស្ស និព្ពិទាយ វិរាគាយ និរោធាយ បដិបន្នោ ហោតី’’តិ. ឯកាទសមំ.

នកុលបិតុវគ្គោ បឋមោ.

តស្សុទ្ទានំ –

នកុលបិតា ទេវទហា, ទ្វេបិ ហាលិទ្ទិកានិ ច;

សមាធិបដិសល្លាណា, ឧបាទាបរិតស្សនា ទុវេ;

អតីតានាគតបច្ចុប្បន្នា, វគ្គោ តេន បវុច្ចតិ.