១០. ពិឡារសុត្តំ

២៣២. សាវត្ថិយំ វិហរតិ. តេន ខោ បន សមយេន អញ្ញតរោ ភិក្ខុ អតិវេលំ កុលេសុ ចារិត្តំ អាបជ្ជតិ. តមេនំ ភិក្ខូ ឯវមាហំសុ – ‘‘មាយស្មា អតិវេលំ កុលេសុ ចារិត្តំ អាបជ្ជី’’តិ. សោ ភិក្ខុ ភិក្ខូហិ វុច្ចមានោ ន វិរមតិ. អថ ខោ សម្ពហុលា ភិក្ខូ យេន ភគវា តេនុបសង្កមិំសុ; ឧបសង្កមិត្វា ភគវន្តំ អភិវាទេត្វា ឯកមន្តំ និសីទិំសុ. ឯកមន្តំ និសិន្នា ខោ តេ ភិក្ខូ ភគវន្តំ ឯតទវោចុំ – ‘‘ឥធ, ភន្តេ, អញ្ញតរោ ភិក្ខុ អតិវេលំ កុលេសុ ចារិត្តំ អាបជ្ជតិ. តមេនំ ភិក្ខូ ឯវមាហំសុ – ‘មាយស្មា អតិវេលំ កុលេសុ ចារិត្តំ អាបជ្ជី’តិ. សោ ភិក្ខុ ភិក្ខូហិ វុច្ចមានោ ន វិរមតី’’តិ.

‘‘ភូតបុព្ពំ, ភិក្ខវេ, ពិឡារោ សន្ធិសមលសង្កដីរេ ឋិតោ អហោសិ មុទុមូសិំ មគ្គយមានោ – ‘យទាយំ មុទុមូសិ គោចរាយ បក្កមិស្សតិ, តត្ថេវ នំ គហេត្វា ខាទិស្សាមី’តិ. អថ ខោ សោ, ភិក្ខវេ, មុទុមូសិ គោចរាយ បក្កាមិ. តមេនំ ពិឡារោ គហេត្វា សហសា សង្ខាទិត្វា [សង្ខរិត្វា (បី. ក.), មំសំ ខាទិត្វា (ស្យា. កំ.), អសំខាទិត្វា (កត្ថចិ)] អជ្ឈោហរិ. តស្ស សោ មុទុមូសិ អន្តម្បិ ខាទិ, អន្តគុណម្បិ ខាទិ. សោ តតោនិទានំ មរណម្បិ និគច្ឆិ មរណមត្តម្បិ ទុក្ខំ.

‘‘ឯវមេវ ខោ, ភិក្ខវេ, ឥធេកច្ចោ ភិក្ខុ បុព្ពណ្ហសមយំ និវាសេត្វា បត្តចីវរមាទាយ គាមំ វា និគមំ វា បិណ្ឌាយ បវិសតិ អរក្ខិតេនេវ កាយេន អរក្ខិតាយ វាចាយ អរក្ខិតេន ចិត្តេន, អនុបដ្ឋិតាយ សតិយា, អសំវុតេហិ ឥន្ទ្រិយេហិ. សោ តត្ថ បស្សតិ មាតុគាមំ ទុន្និវត្ថំ វា ទុប្បារុតំ វា. តស្ស មាតុគាមំ ទិស្វា ទុន្និវត្ថំ វា ទុប្បារុតំ វា រាគោ ចិត្តំ អនុទ្ធំសេតិ. សោ រាគានុទ្ធំសេន ចិត្តេន មរណំ វា និគច្ឆតិ មរណមត្តំ វា ទុក្ខំ. មរណញ្ហេតំ, ភិក្ខវេ, អរិយស្ស វិនយេ យោ សិក្ខំ បច្ចក្ខាយ ហីនាយាវត្តតិ. មរណមត្តញ្ហេតំ, ភិក្ខវេ, ទុក្ខំ យទិទំ អញ្ញតរំ សំកិលិដ្ឋំ អាបត្តិំ អាបជ្ជតិ. យថារូបាយ អាបត្តិយា វុដ្ឋានំ បញ្ញាយតិ. តស្មាតិហ, ភិក្ខវេ, ឯវំ សិក្ខិតព្ពំ – ‘រក្ខិតេនេវ កាយេន រក្ខិតាយ វាចាយ រក្ខិតេន ចិត្តេន, ឧបដ្ឋិតាយ សតិយា, សំវុតេហិ ឥន្ទ្រិយេហិ គាមំ វា និគមំ វា បិណ្ឌាយ បវិសិស្សាមា’តិ. ឯវញ្ហិ វោ, ភិក្ខវេ, សិក្ខិតព្ព’’ន្តិ. ទសមំ.