៤. ទីឃលោមិកសុត្តំ

១៦០. សាវត្ថិយំ វិហរតិ…បេ… ‘‘ទារុណោ, ភិក្ខវេ, លាភសក្ការសិលោកោ…បេ… អធិគមាយ. សេយ្យថាបិ, ភិក្ខវេ, ទីឃលោមិកា ឯឡកា កណ្ដកគហនំ បវិសេយ្យ. សា តត្រ តត្រ សជ្ជេយ្យ, តត្រ តត្រ គយ្ហេយ្យ [គច្ឆេយ្យ (សី.), គណ្ហេយ្យ (ស្យា. កំ. បី. ក.)], តត្រ តត្រ ពជ្ឈេយ្យ, តត្រ តត្រ អនយព្យសនំ អាបជ្ជេយ្យ. ‘ឯវមេវ ខោ, ភិក្ខវេ, ឥធេកច្ចោ ភិក្ខុ លាភសក្ការសិលោកេន អភិភូតោ បរិយាទិណ្ណចិត្តោ បុព្ពណ្ហសមយំ និវាសេត្វា បត្តចីវរមាទាយ គាមំ វា និគមំ វា បិណ្ឌាយ បវិសតិ. សោ តត្រ តត្រ សជ្ជតិ, តត្រ តត្រ គយ្ហតិ, តត្រ តត្រ ពជ្ឈតិ, តត្រ តត្រ អនយព្យសនំ អាបជ្ជតិ. ឯវំ ទារុណោ ខោ, ភិក្ខវេ, លាភសក្ការសិលោកោ…បេ… ឯវញ្ហិ វោ, ភិក្ខវេ, សិក្ខិតព្ព’’’ន្តិ. ចតុត្ថំ.