១០. សគាថកសុត្តំ

១៦៦. សាវត្ថិយំ វិហរតិ…បេ… ‘‘ទារុណោ, ភិក្ខវេ, លាភសក្ការសិលោកោ…បេ… អធិគមាយ. ឥធាហំ, ភិក្ខវេ, ឯកច្ចំ បុគ្គលំ បស្សាមិ សក្ការេន អភិភូតំ បរិយាទិណ្ណចិត្តំ, កាយស្ស ភេទា បរំ មរណា អបាយំ ទុគ្គតិំ វិនិបាតំ និរយំ ឧបបន្នំ. ឥធ បនាហំ, ភិក្ខវេ, ឯកច្ចំ បុគ្គលំ បស្សាមិ អសក្ការេន អភិភូតំ បរិយាទិណ្ណចិត្តំ, កាយស្ស ភេទា បរំ មរណា អបាយំ ទុគ្គតិំ វិនិបាតំ និរយំ ឧបបន្នំ. ឥធ បនាហំ, ភិក្ខវេ, ឯកច្ចំ បុគ្គលំ បស្សាមិ សក្ការេន ច អសក្ការេន ច តទុភយេន អភិភូតំ បរិយាទិណ្ណចិត្តំ, កាយស្ស ភេទា បរំ មរណា អបាយំ ទុគ្គតិំ វិនិបាតំ និរយំ ឧបបន្នំ. ឯវំ ទារុណោ ខោ, ភិក្ខវេ, លាភសក្ការសិលោកោ…បេ… ឯវញ្ហិ វោ, ភិក្ខវេ, សិក្ខិតព្ព’’ន្តិ.

ឥទមវោច ភគវា. ឥទំ វត្វាន សុគតោ អថាបរំ ឯតទវោច សត្ថា –

‘‘យស្ស សក្ករិយមានស្ស, អសក្ការេន ចូភយំ;

សមាធិ ន វិកម្បតិ, អប្បមាណវិហារិនោ [អប្បមាទវិហារិនោ (បី. ក.) អប្បមាណោតិ ហេត្ថ ផលសមាធិ, ន សតិ].

‘‘តំ ឈាយិនំ សាតតិកំ, សុខុមំ ទិដ្ឋិវិបស្សកំ;

ឧបាទានក្ខយារាមំ, អាហុ សប្បុរិសោ ឥតី’’តិ. ទសមំ;

បឋមោ វគ្គោ.

តស្សុទ្ទានំ –

ទារុណោ ពឡិសំ កុម្មំ, ទីឃលោមិ ច មីឡ្ហកំ;

អសនិ ទិទ្ធំ សិង្គាលំ, វេរម្ភេន សគាថកន្តិ.