៩. វជ្ជិបុត្តសុត្តំ

២២៩. ឯកំ សមយំ អញ្ញតរោ វជ្ជិបុត្តកោ ភិក្ខុ វេសាលិយំ វិហរតិ អញ្ញតរស្មិំ វនសណ្ឌេ. តេន ខោ បន សមយេន វេសាលិយំ វជ្ជិបុត្តកោ សព្ពរត្តិចារោ ហោតិ. អថ ខោ សោ ភិក្ខុ វេសាលិយា តូរិយ-តាឡិត-វាទិត-និគ្ឃោសសទ្ទំ សុត្វា បរិទេវមានោ តាយំ វេលាយំ ឥមំ គាថំ អភាសិ –

‘‘ឯកកា មយំ អរញ្ញេ វិហរាម,

អបវិទ្ធំវ [អបវិដ្ឋំវ (ស្យា. កំ.)] វនស្មិំ ទារុកំ;

ឯតាទិសិកាយ រត្តិយា,

កោ សុ នាមម្ហេហិ [នាម អម្ហេហិ (សី. បី.)] បាបិយោ’’តិ.

អថ ខោ យា តស្មិំ វនសណ្ឌេ អធិវត្ថា ទេវតា តស្ស ភិក្ខុនោ អនុកម្បិកា អត្ថកាមា តំ ភិក្ខុំ សំវេជេតុកាមា យេន សោ ភិក្ខុ តេនុបសង្កមិ; ឧបសង្កមិត្វា តំ ភិក្ខុំ គាថាយ អជ្ឈភាសិ –

‘‘ឯកកោវ ត្វំ អរញ្ញេ វិហរសិ, អបវិទ្ធំវ វនស្មិំ ទារុកំ;

តស្ស តេ ពហុកា បិហយន្តិ, នេរយិកា វិយ សគ្គគាមិន’’ន្តិ.

អថ ខោ សោ ភិក្ខុ តាយ ទេវតាយ សំវេជិតោ សំវេគមាបាទីតិ.