១០. សជ្ឈាយសុត្តំ

២៣០. ឯកំ សមយំ អញ្ញតរោ ភិក្ខុ កោសលេសុ វិហរតិ អញ្ញតរស្មិំ វនសណ្ឌេ. តេន ខោ បន សមយេន សោ ភិក្ខុ យំ សុទំ បុព្ពេ អតិវេលំ សជ្ឈាយពហុលោ វិហរតិ សោ អបរេន សមយេន អប្បោស្សុក្កោ តុណ្ហីភូតោ សង្កសាយតិ. អថ ខោ យា តស្មិំ វនសណ្ឌេ អធិវត្ថា ទេវតា តស្ស ភិក្ខុនោ ធម្មំ អសុណន្តី យេន សោ ភិក្ខុ តេនុបសង្កមិ; ឧបសង្កមិត្វា តំ ភិក្ខុំ គាថាយ អជ្ឈភាសិ –

‘‘កស្មា តុវំ ធម្មបទានិ ភិក្ខុ, នាធីយសិ ភិក្ខូហិ សំវសន្តោ;

សុត្វាន ធម្មំ លភតិប្បសាទំ, ទិដ្ឋេវ ធម្មេ លភតិប្បសំស’’ន្តិ.

‘‘អហុ បុរេ ធម្មបទេសុ ឆន្ទោ, យាវ វិរាគេន សមាគមិម្ហ;

យតោ វិរាគេន សមាគមិម្ហ, យំ កិញ្ចិ ទិដ្ឋំវ សុតំ មុតំ វា;

អញ្ញាយ និក្ខេបនមាហុ សន្តោ’’តិ.