១១. អកុសលវិតក្កសុត្តំ

២៣១. ឯកំ សមយំ អញ្ញតរោ ភិក្ខុ កោសលេសុ វិហរតិ អញ្ញតរស្មិំ វនសណ្ឌេ. តេន ខោ បន សមយេន សោ ភិក្ខុ ទិវាវិហារគតោ បាបកេ អកុសលេ វិតក្កេ វិតក្កេតិ, សេយ្យថិទំ – កាមវិតក្កំ, ព្យាបាទវិតក្កំ, វិហិំសាវិតក្កំ. អថ ខោ យា តស្មិំ វនសណ្ឌេ អធិវត្ថា ទេវតា តស្ស ភិក្ខុនោ អនុកម្បិកា អត្ថកាមា តំ ភិក្ខុំ សំវេជេតុកាមា យេន សោ ភិក្ខុ តេនុបសង្កមិ; ឧបសង្កមិត្វា តំ ភិក្ខុំ គាថាហិ អជ្ឈភាសិ –

‘‘អយោនិសោ មនសិការា, សោ វិតក្កេហិ ខជ្ជសិ;

អយោនិសោ [អយោនិំ (បី. ក.)] បដិនិស្សជ្ជ, យោនិសោ អនុចិន្តយ.

‘‘សត្ថារំ ធម្មមារព្ភ, សង្ឃំ សីលានិ អត្តនោ;

អធិគច្ឆសិ បាមោជ្ជំ, បីតិសុខមសំសយំ;

តតោ បាមោជ្ជពហុលោ, ទុក្ខស្សន្តំ ករិស្សសី’’តិ.

អថ ខោ សោ ភិក្ខុ តាយ ទេវតាយ សំវេជិតោ សំវេគមាបាទីតិ.