១. វិវេកសុត្តំ

២២១. ឯវំ មេ សុតំ – ឯកំ សមយំ អញ្ញតរោ ភិក្ខុ កោសលេសុ វិហរតិ អញ្ញតរស្មិំ វនសណ្ឌេ. តេន ខោ បន សមយេន សោ ភិក្ខុ ទិវាវិហារគតោ បាបកេ អកុសលេ វិតក្កេ វិតក្កេតិ គេហនិស្សិតេ. អថ ខោ យា តស្មិំ វនសណ្ឌេ អធិវត្ថា ទេវតា តស្ស ភិក្ខុនោ អនុកម្បិកា អត្ថកាមា តំ ភិក្ខុំ សំវេជេតុកាមា យេន សោ ភិក្ខុ តេនុបសង្កមិ; ឧបសង្កមិត្វា តំ ភិក្ខុំ គាថាហិ អជ្ឈភាសិ –

‘‘វិវេកកាមោសិ វនំ បវិដ្ឋោ,

អថ តេ មនោ និច្ឆរតី ពហិទ្ធា;

ជនោ ជនស្មិំ វិនយស្សុ ឆន្ទំ,

តតោ សុខី ហោហិសិ វីតរាគោ.

‘‘អរតិំ បជហាសិ សតោ, ភវាសិ សតំ តំ សារយាមសេ;

បាតាលរជោ ហិ ទុត្តរោ, មា តំ កាមរជោ អវាហរិ.

‘‘សកុណោ យថា បំសុកុន្ថិតោ [បំសុកុណ្ឋិតោ (ក.), បំសុកុណ្ឌិតោ (សី. ស្យា. កំ. បី.)], វិធុនំ បាតយតិ សិតំ រជំ;

ឯវំ ភិក្ខុ បធានវា សតិមា, វិធុនំ បាតយតិ សិតំ រជ’’ន្តិ.

អថ ខោ សោ ភិក្ខុ តាយ ទេវតាយ សំវេជិតោ សំវេគមាបាទីតិ.