២. ឧបដ្ឋានសុត្តំ

២២២. ឯកំ សមយំ អញ្ញតរោ ភិក្ខុ កោសលេសុ វិហរតិ អញ្ញតរស្មិំ វនសណ្ឌេ. តេន ខោ បន សមយេន សោ ភិក្ខុ ទិវាវិហារគតោ សុបតិ. អថ ខោ យា តស្មិំ វនសណ្ឌេ អធិវត្ថា ទេវតា តស្ស ភិក្ខុនោ អនុកម្បិកា អត្ថកាមា តំ ភិក្ខុំ សំវេជេតុកាមា យេន សោ ភិក្ខុ តេនុបសង្កមិ; ឧបសង្កមិត្វា តំ ភិក្ខុំ គាថាហិ អជ្ឈភាសិ –

‘‘ឧដ្ឋេហិ ភិក្ខុ កិំ សេសិ, កោ អត្ថោ សុបិតេន [សុបិនេន (សី.)] តេ;

អាតុរស្ស ហិ កា និទ្ទា, សល្លវិទ្ធស្ស រុប្បតោ.

‘‘យាយ សទ្ធាយ បព្ពជិតោ [យាយ សទ្ធាបព្ពជិតោ (សី. ស្យា. កំ.)], អគារស្មានគារិយំ;

តមេវ សទ្ធំ ព្រូហេហិ, មា និទ្ទាយ វសំ គមី’’តិ.

‘‘អនិច្ចា អទ្ធុវា កាមា, យេសុ មន្ទោវ មុច្ឆិតោ;

ពទ្ធេសុ [ខន្ធេសុ (សី.)] មុត្តំ អសិតំ, កស្មា បព្ពជិតំ តបេ.

‘‘ឆន្ទរាគស្ស វិនយា, អវិជ្ជាសមតិក្កមា;

តំ ញាណំ បរមោទានំ [បរិយោទាតំ (សី. បី.), បរមោទាតំ (ស្យា. កំ.), បរមវោទានំ (សី. អដ្ឋ.)], កស្មា បព្ពជិតំ តបេ.

‘‘ឆេត្វា [ភេត្វា (សី. ស្យា. កំ. បី.)] អវិជ្ជំ វិជ្ជាយ, អាសវានំ បរិក្ខយា;

អសោកំ អនុបាយាសំ, កស្មា បព្ពជិតំ តបេ.

‘‘អារទ្ធវីរិយំ បហិតត្តំ, និច្ចំ ទឡ្ហបរក្កមំ;

និព្ពានំ អភិកង្ខន្តំ, កស្មា បព្ពជិតំ តបេ’’តិ.