២. អរតិសុត្តំ

២១០. ឯកំ សមយំ…បេ… អាយស្មា វង្គីសោ អាឡវិយំ វិហរតិ អគ្គាឡវេ ចេតិយេ អាយស្មតា និគ្រោធកប្បេន ឧបជ្ឈាយេន សទ្ធិំ. តេន ខោ បន សមយេន អាយស្មា និគ្រោធកប្បោ បច្ឆាភត្តំ បិណ្ឌបាតបដិក្កន្តោ វិហារំ បវិសតិ, សាយំ វា និក្ខមតិ អបរជ្ជុ វា កាលេ. តេន ខោ បន សមយេន អាយស្មតោ វង្គីសស្ស អនភិរតិ ឧប្បន្នា ហោតិ, រាគោ ចិត្តំ អនុទ្ធំសេតិ. អថ ខោ អាយស្មតោ វង្គីសស្ស ឯតទហោសិ – ‘‘អលាភា វត មេ, ន វត មេ លាភា; ទុល្លទ្ធំ វត មេ, ន វត មេ សុលទ្ធំ; យស្ស មេ អនភិរតិ ឧប្បន្នា, រាគោ ចិត្តំ អនុទ្ធំសេតិ; តំ កុតេត្ថ លព្ភា, យំ មេ បរោ អនភិរតិំ វិនោទេត្វា អភិរតិំ ឧប្បាទេយ្យ. យំនូនាហំ អត្តនាវ អត្តនោ អនភិរតិំ វិនោទេត្វា អភិរតិំ ឧប្បាទេយ្យ’’ន្តិ. អថ ខោ អាយស្មា វង្គីសោ អត្តនាវ អត្តនោ អនភិរតិំ វិនោទេត្វា អភិរតិំ ឧប្បាទេត្វា តាយំ វេលាយំ ឥមា គាថាយោ អភាសិ –

‘‘អរតិញ្ច រតិញ្ច បហាយ, សព្ពសោ គេហសិតញ្ច វិតក្កំ;

វនថំ ន ករេយ្យ កុហិញ្ចិ, និព្ពនថោ អរតោ ស ហិ ភិក្ខុ [ស ភិក្ខុ (ក.)].

‘‘យមិធ បថវិញ្ច វេហាសំ, រូបគតញ្ច ជគតោគធំ;

កិញ្ចិ បរិជីយតិ សព្ពមនិច្ចំ, ឯវំ សមេច្ច ចរន្តិ មុតត្តា.

‘‘ឧបធីសុ ជនា គធិតាសេ [គថិតាសេ (សី.)], ទិដ្ឋសុតេ បដិឃេ ច មុតេ ច;

ឯត្ថ វិនោទយ ឆន្ទមនេជោ, យោ ឯត្ថ ន លិម្បតិ តំ មុនិមាហុ.

‘‘អថ សដ្ឋិនិស្សិតា សវិតក្កា, បុថូ ជនតាយ អធម្មា និវិដ្ឋា;

ន ច វគ្គគតស្ស កុហិញ្ចិ, នោ បន ទុដ្ឋុល្លភាណី ស ភិក្ខុ.

‘‘ទព្ពោ ចិររត្តសមាហិតោ, អកុហកោ និបកោ អបិហាលុ;

សន្តំ បទំ អជ្ឈគមា មុនិ បដិច្ច, បរិនិព្ពុតោ កង្ខតិ កាល’’ន្តិ.