៥. អហិំសកសុត្តំ

១៩១. សាវត្ថិនិទានំ. អថ ខោ អហិំសកភារទ្វាជោ ព្រាហ្មណោ យេន ភគវា តេនុបសង្កមិ; ឧបសង្កមិត្វា ភគវតា សទ្ធិំ សម្មោទិ. សម្មោទនីយំ កថំ សារណីយំ វីតិសារេត្វា ឯកមន្តំ និសីទិ. ឯកមន្តំ និសិន្នោ ខោ អហិំសកភារទ្វាជោ ព្រាហ្មណោ ភគវន្តំ ឯតទវោច – ‘‘អហិំសកាហំ, ភោ គោតម, អហិំសកាហំ, ភោ គោតមា’’តិ.

‘‘យថា នាមំ តថា ចស្ស, សិយា ខោ ត្វំ អហិំសកោ;

យោ ច កាយេន វាចាយ, មនសា ច ន ហិំសតិ;

ស វេ អហិំសកោ ហោតិ, យោ បរំ ន វិហិំសតី’’តិ.

ឯវំ វុត្តេ, អហិំសកភារទ្វាជោ ព្រាហ្មណោ ភគវន្តំ ឯតទវោច – ‘‘អភិក្កន្តំ, ភោ គោតម…បេ… អព្ភញ្ញាសិ. អញ្ញតរោ ច បនាយស្មា អហិំសកភារទ្វាជោ អរហតំ អហោសី’’តិ.