៦. ចាលាសុត្តំ

១៦៧. សាវត្ថិនិទានំ. អថ ខោ ចាលា ភិក្ខុនី បុព្ពណ្ហសមយំ និវាសេត្វា…បេ… អញ្ញតរស្មិំ រុក្ខមូលេ ទិវាវិហារំ និសីទិ. អថ ខោ មារោ បាបិមា យេន ចាលា ភិក្ខុនី តេនុបសង្កមិ; ឧបសង្កមិត្វា ចាលំ ភិក្ខុនិំ ឯតទវោច – ‘‘កិំ នុ ត្វំ, ភិក្ខុនិ, ន រោចេសី’’តិ? ‘‘ជាតិំ ខ្វាហំ, អាវុសោ, ន រោចេមី’’តិ.

‘‘កិំ នុ ជាតិំ ន រោចេសិ, ជាតោ កាមានិ ភុញ្ជតិ;

កោ នុ តំ ឥទមាទបយិ, ជាតិំ មា រោច [មា រោចេសិ (សី. បី.)] ភិក្ខុនី’’តិ.

‘‘ជាតស្ស មរណំ ហោតិ, ជាតោ ទុក្ខានិ ផុស្សតិ [បស្សតិ (សី. បី.)];

ពន្ធំ វធំ បរិក្លេសំ, តស្មា ជាតិំ ន រោចយេ.

‘‘ពុទ្ធោ ធម្មមទេសេសិ, ជាតិយា សមតិក្កមំ;

សព្ពទុក្ខប្បហានាយ, សោ មំ សច្ចេ និវេសយិ.

‘‘យេ ច រូបូបគា សត្តា, យេ ច អរូបដ្ឋាយិនោ;

និរោធំ អប្បជានន្តា, អាគន្តារោ បុនព្ភវ’’ន្តិ.

អថ ខោ មារោ បាបិមា ‘‘ជានាតិ មំ ចាលា ភិក្ខុនី’’តិ ទុក្ខី ទុម្មនោ តត្ថេវន្តរធាយីតិ.