៣. សកលិកសុត្តំ

១៤៩. ឯវំ មេ សុតំ – ឯកំ សមយំ ភគវា រាជគហេ វិហរតិ មទ្ទកុច្ឆិស្មិំ មិគទាយេ. តេន ខោ បន សមយេន ភគវតោ បាទោ សកលិកាយ ខតោ ហោតិ, ភុសា សុទំ ភគវតោ វេទនា វត្តន្តិ សារីរិកា ទុក្ខា តិព្ពា ខរា កដុកា អសាតា អមនាបា. តា សុទំ ភគវា សតោ សម្បជានោ អធិវាសេតិ អវិហញ្ញមានោ. អថ ខោ ភគវា ចតុគ្គុណំ សង្ឃាដិំ បញ្ញបេត្វា ទក្ខិណេន បស្សេន សីហសេយ្យំ កប្បេសិ បាទេ បាទំ អច្ចាធាយ សតោ សម្បជានោ. អថ ខោ មារោ បាបិមា យេន ភគវា តេនុបសង្កមិ; ឧបសង្កមិត្វា ភគវន្តំ គាថាយ អជ្ឈភាសិ –

‘‘មន្ទិយា នុ ខោ សេសិ ឧទាហុ កាវេយ្យមត្តោ,

អត្ថា នុ តេ សម្បចុរា ន សន្តិ;

ឯកោ វិវិត្តេ សយនាសនម្ហិ,

និទ្ទាមុខោ កិមិទំ សោប្បសេ វា’’តិ.

‘‘ន មន្ទិយា សយាមិ នាបិ កាវេយ្យមត្តោ,

អត្ថំ សមេច្ចាហមបេតសោកោ;

ឯកោ វិវិត្តេ សយនាសនម្ហិ,

សយាមហំ សព្ពភូតានុកម្បី.

‘‘យេសម្បិ សល្លំ ឧរសិ បវិដ្ឋំ,

មុហុំ មុហុំ ហទយំ វេធមានំ;

តេបីធ សោប្បំ លភរេ សសល្លា,

តស្មា អហំ ន សុបេ វីតសល្លោ.

‘‘ជគ្គំ ន សង្កេ នបិ ភេមិ សោត្តុំ,

រត្តិន្ទិវា នានុតបន្តិ មាមំ;

ហានិំ ន បស្សាមិ កុហិញ្ចិ លោកេ,

តស្មា សុបេ សព្ពភូតានុកម្បី’’តិ.

អថ ខោ មារោ បាបិមា ‘‘ជានាតិ មំ ភគវា, ជានាតិ មំ សុគតោ’’តិ ទុក្ខី ទុម្មនោ តត្ថេវន្តរធាយីតិ.