៤. បឋមមារបាសសុត្តំ

១៤០. ឯវំ មេ សុតំ – ឯកំ សមយំ ភគវា ពារាណសិយំ វិហរតិ ឥសិបតនេ មិគទាយេ. តត្រ ខោ ភគវា ភិក្ខូ អាមន្តេសិ – ‘‘ភិក្ខវោ’’តិ. ‘‘ភទន្តេ’’តិ តេ ភិក្ខូ ភគវតោ បច្ចស្សោសុំ. ភគវា ឯតទវោច –

‘‘មយ្ហំ ខោ, ភិក្ខវេ, យោនិសោ មនសិការា យោនិសោ សម្មប្បធានា អនុត្តរា វិមុត្តិ អនុប្បត្តា, អនុត្តរា វិមុត្តិ សច្ឆិកតា. តុម្ហេបិ, ភិក្ខវេ, យោនិសោ មនសិការា យោនិសោ សម្មប្បធានា អនុត្តរំ វិមុត្តិំ អនុបាបុណាថ, អនុត្តរំ វិមុត្តិំ សច្ឆិករោថា’’តិ. អថ ខោ មារោ បាបិមា យេន ភគវា តេនុបសង្កមិ; ឧបសង្កមិត្វា ភគវន្តំ គាថាយ អជ្ឈភាសិ –

‘‘ពទ្ធោសិ មារបាសេន, យេ ទិព្ពា យេ ច មានុសា;

មារពន្ធនពទ្ធោសិ, ន មេ សមណ មោក្ខសី’’តិ.

‘‘មុត្តាហំ [មុត្តោហំ (សី. ស្យា. កំ. បី.)] មារបាសេន, យេ ទិព្ពា យេ ច មានុសា;

មារពន្ធនមុត្តោម្ហិ, និហតោ ត្វមសិ អន្តកា’’តិ.

អថ ខោ មារោ បាបិមា…បេ… តត្ថេវន្តរធាយីតិ.