៧. បុនព្ពសុសុត្តំ

២៤១. ឯកំ សមយំ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ. តេន ខោ បន សមយេន ភគវា ភិក្ខូ និព្ពានបដិសំយុត្តាយ ធម្មិយា កថាយ សន្ទស្សេតិ សមាទបេតិ សមុត្តេជេតិ សម្បហំសេតិ. តេ ច ភិក្ខូ អដ្ឋិំ កត្វា មនសិ កត្វា សព្ពចេតសា សមន្នាហរិត្វា ឱហិតសោតា ធម្មំ សុណន្តិ. អថ ខោ បុនព្ពសុមាតា យក្ខិនី បុត្តកេ ឯវំ តោសេសិ –

‘‘តុណ្ហី ឧត្តរិកេ ហោហិ, តុណ្ហី ហោហិ បុនព្ពសុ;

យាវាហំ ពុទ្ធសេដ្ឋស្ស, ធម្មំ សោស្សាមិ សត្ថុនោ.

‘‘និព្ពានំ ភគវា អាហ, សព្ពគន្ថប្បមោចនំ;

អតិវេលា ច មេ ហោតិ, អស្មិំ ធម្មេ បិយាយនា.

‘‘បិយោ លោកេ សកោ បុត្តោ, បិយោ លោកេ សកោ បតិ;

តតោ បិយតរា មយ្ហំ, អស្ស ធម្មស្ស មគ្គនា.

‘‘ន ហិ បុត្តោ បតិ វាបិ, បិយោ ទុក្ខា បមោចយេ;

យថា សទ្ធម្មស្សវនំ, ទុក្ខា មោចេតិ បាណិនំ.

‘‘លោកេ ទុក្ខបរេតស្មិំ, ជរាមរណសំយុតេ;

ជរាមរណមោក្ខាយ, យំ ធម្មំ អភិសម្ពុធំ;

តំ ធម្មំ សោតុមិច្ឆាមិ, តុណ្ហី ហោហិ បុនព្ពសូ’’តិ.

‘‘អម្មា ន ព្យាហរិស្សាមិ, តុណ្ហីភូតាយមុត្តរា;

ធម្មមេវ និសាមេហិ, សទ្ធម្មស្សវនំ សុខំ;

សទ្ធម្មស្ស អនញ្ញាយ, អម្មា ទុក្ខំ ចរាមសេ.

‘‘ឯស ទេវមនុស្សានំ, សម្មូឡ្ហានំ បភង្ករោ;

ពុទ្ធោ អន្តិមសារីរោ, ធម្មំ ទេសេតិ ចក្ខុមា’’តិ.

‘‘សាធុ ខោ បណ្ឌិតោ នាម, បុត្តោ ជាតោ ឧរេសយោ;

បុត្តោ មេ ពុទ្ធសេដ្ឋស្ស, ធម្មំ សុទ្ធំ បិយាយតិ.

‘‘បុនព្ពសុ សុខី ហោហិ, អជ្ជាហម្ហិ សមុគ្គតា;

ទិដ្ឋានិ អរិយសច្ចានិ, ឧត្តរាបិ សុណាតុ មេ’’តិ.