១០. លោកសុត្តំ

៣០. ឯវំ មេ សុតំ – ឯកំ សមយំ ភគវា ឧរុវេលាយំ វិហរតិ នជ្ជា នេរញ្ជរាយ តីរេ ពោធិរុក្ខមូលេ បឋមាភិសម្ពុទ្ធោ. តេន ខោ បន សមយេន ភគវា សត្តាហំ ឯកបល្លង្កេន និសិន្នោ ហោតិ វិមុត្តិសុខបដិសំវេទី.

អថ ខោ ភគវា តស្ស សត្តាហស្ស អច្ចយេន តម្ហា សមាធិម្ហា វុដ្ឋហិត្វា ពុទ្ធចក្ខុនា លោកំ វោលោកេសិ. អទ្ទសា ខោ ភគវា ពុទ្ធចក្ខុនា វោលោកេន្តោ សត្តេ អនេកេហិ សន្តាបេហិ សន្តប្បមានេ, អនេកេហិ ច បរិឡាហេហិ បរិឌយ្ហមានេ – រាគជេហិបិ, ទោសជេហិបិ, មោហជេហិបិ [មោហជេហិបីតិ (សព្ពត្ថ)].

អថ ខោ ភគវា ឯតមត្ថំ វិទិត្វា តាយំ វេលាយំ ឥមំ ឧទានំ ឧទានេសិ –

‘‘អយំ លោកោ សន្តាបជាតោ,

ផស្សបរេតោ រោគំ វទតិ អត្តតោ;

យេន យេន ហិ មញ្ញតិ [យេន ហិ មញ្ញតិ (ស្យា. បី.)],

តតោ តំ ហោតិ អញ្ញថា.

‘‘អញ្ញថាភាវី ភវសត្តោ លោកោ,

ភវបរេតោ ភវមេវាភិនន្ទតិ;

យទភិនន្ទតិ តំ ភយំ,

យស្ស ភាយតិ តំ ទុក្ខំ;

ភវវិប្បហានាយ ខោ បនិទំ ព្រហ្មចរិយំ វុស្សតិ’’.

‘‘‘យេ ហិ កេចិ សមណា វា ព្រាហ្មណា វា ភវេន ភវស្ស វិប្បមោក្ខមាហំសុ, សព្ពេ តេ អវិប្បមុត្តា ភវស្មា’តិ វទាមិ. ‘យេ វា បន កេចិ សមណា វា ព្រាហ្មណា វា វិភវេន ភវស្ស និស្សរណមាហំសុ, សព្ពេ តេ អនិស្សដា ភវស្មា’តិ វទាមិ.

‘‘ឧបធិញ្ហិ បដិច្ច ទុក្ខមិទំ សម្ភោតិ, សព្ពុបាទានក្ខយា នត្ថិ ទុក្ខស្ស សម្ភវោ. លោកមិមំ បស្ស; បុថូ អវិជ្ជាយ បរេតា ភូតា ភូតរតា អបរិមុត្តា; យេ ហិ កេចិ ភវា សព្ពធិ សព្ពត្ថតាយ សព្ពេ តេ ភវា អនិច្ចា ទុក្ខា វិបរិណាមធម្មា’’តិ.

‘‘ឯវមេតំ យថាភូតំ, សម្មប្បញ្ញាយ បស្សតោ;

ភវតណ្ហា បហីយតិ, វិភវំ នាភិនន្ទតិ.

‘‘សព្ពសោ តណ្ហានំ ខយា,

អសេសវិរាគនិរោធោ និព្ពានំ;

តស្ស និព្ពុតស្ស ភិក្ខុនោ,

អនុបាទា [អនុបាទានា (សី.)] បុនព្ភវោ ន ហោតិ;

អភិភូតោ មារោ វិជិតសង្គាមោ,

ឧបច្ចគា សព្ពភវានិ តាទី’’តិ. ទសមំ;

នន្ទវគ្គោ តតិយោ និដ្ឋិតោ.