៧. ឯកបុត្តកសុត្តំ

១៧. ឯវំ មេ សុតំ – ឯកំ សមយំ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ. តេន ខោ បន សមយេន អញ្ញតរស្ស ឧបាសកស្ស ឯកបុត្តកោ បិយោ មនាបោ កាលង្កតោ ហោតិ.

អថ ខោ សម្ពហុលា ឧបាសកា អល្លវត្ថា អល្លកេសា ទិវា ទិវស្ស យេន ភគវា តេនុបសង្កមិំសុ; ឧបសង្កមិត្វា ភគវន្តំ អភិវាទេត្វា ឯកមន្តំ និសីទិំសុ. ឯកមន្តំ និសិន្នេ ខោ តេ ឧបាសកេ ភគវា ឯតទវោច – ‘‘កិំ នុ ខោ តុម្ហេ, ឧបាសកា, អល្លវត្ថា អល្លកេសា ឥធូបសង្កមន្តា ទិវា ទិវស្សា’’តិ?

ឯវំ វុត្តេ, សោ ឧបាសកោ ភគវន្តំ ឯតទវោច – ‘‘មយ្ហំ ខោ, ភន្តេ, ឯកបុត្តកោ បិយោ មនាបោ កាលង្កតោ. តេន មយំ អល្លវត្ថា អល្លកេសា ឥធូបសង្កមន្តា ទិវា ទិវស្សា’’តិ.

អថ ខោ ភគវា ឯតមត្ថំ វិទិត្វា តាយំ វេលាយំ ឥមំ ឧទានំ ឧទានេសិ –

‘‘បិយរូបស្សាទគធិតាសេ [បិយរូបស្សាតគធិតាសេ (សី. បី.)],

ទេវកាយា បុថុ មនុស្សា ច;

អឃាវិនោ បរិជុន្នា,

មច្ចុរាជស្ស វសំ គច្ឆន្តិ.

‘‘យេ វេ ទិវា ច រត្តោ ច,

អប្បមត្តា ជហន្តិ បិយរូបំ;

តេ វេ ខណន្តិ អឃមូលំ,

មច្ចុនោ អាមិសំ ទុរតិវត្ត’’ន្តិ. សត្តមំ;