២៣២. វីណាគុណជាតកំ (២-៩-២)

១៦៣. ឯកចិន្តិតោ យមត្ថោ, ពាលោ អបរិណាយកោ;

ន ហិ ខុជ្ជេន វាមេន, ភោតិ សង្គន្តុមរហសិ.

១៦៤. បុរិសូសភំ មញ្ញមានា, អហំ ខុជ្ជមកាមយិំ;

សោយំ សំកុដិតោ សេតិ, ឆិន្នតន្តិ យថា វិណាតិ [ថុណាតិ (សី.)].

វីណាគុណជាតកំ ទុតិយំ.