២១៧. សេគ្គុជាតកំ (២-៧-៧)

១៣៣. សព្ពោ លោកោ អត្តមនោ អហោសិ, អកោវិទា គាមធម្មស្ស សេគ្គុ;

កោមារិ កោ នាម [កោមារិកា នាម (ក.), កោមារិកោ នាម (ស្យា. បី.)] តវជ្ជ ធម្មោ, យំ ត្វំ គហិតា បវនេ បរោទសិ.

១៣៤. យោ ទុក្ខផុដ្ឋាយ ភវេយ្យ តាណំ, សោ មេ បិតា ទុព្ភិ វនេ ករោតិ;

សា កស្ស កន្ទាមិ វនស្ស មជ្ឈេ, យោ តាយិតា សោ សហសំ ករោតីតិ.

សេគ្គុជាតកំ សត្តមំ.