៤. អគ្គិសុត្តំ

៩៣. វុត្តញ្ហេតំ ភគវតា, វុត្តមរហតាតិ មេ សុតំ –

‘‘តយោមេ, ភិក្ខវេ, អគ្គី. កតមេ តយោ? រាគគ្គិ, ទោសគ្គិ, មោហគ្គិ – ឥមេ ខោ, ភិក្ខវេ, តយោ អគ្គី’’តិ. ឯតមត្ថំ ភគវា អវោច. តត្ថេតំ ឥតិ វុច្ចតិ –

‘‘រាគគ្គិ ទហតិ មច្ចេ, រត្តេ កាមេសុ មុច្ឆិតេ;

ទោសគ្គិ បន ព្យាបន្នេ, នរេ បាណាតិបាតិនោ.

‘‘មោហគ្គិ បន សម្មូឡ្ហេ, អរិយធម្មេ អកោវិទេ;

ឯតេ អគ្គី អជានន្តា, សក្កាយាភិរតា បជា.

‘‘តេ វឌ្ឍយន្តិ និរយំ, តិរច្ឆានញ្ច យោនិយោ;

អសុរំ បេត្តិវិសយំ, អមុត្តា មារពន្ធនា.

‘‘យេ ច រត្តិន្ទិវា យុត្តា, សម្មាសម្ពុទ្ធសាសនេ;

តេ និព្ពាបេន្តិ រាគគ្គិំ, និច្ចំ អសុភសញ្ញិនោ.

‘‘ទោសគ្គិំ បន មេត្តាយ, និព្ពាបេន្តិ នរុត្តមា;

មោហគ្គិំ បន បញ្ញាយ, យាយំ និព្ពេធគាមិនី.

‘‘តេ និព្ពាបេត្វា និបកា, រត្តិន្ទិវមតន្ទិតា;

អសេសំ បរិនិព្ពន្តិ, អសេសំ ទុក្ខមច្ចគុំ.

‘‘អរិយទ្ទសា វេទគុនោ, សម្មទញ្ញាយ បណ្ឌិតា;

ជាតិក្ខយមភិញ្ញាយ, នាគច្ឆន្តិ បុនព្ភវ’’ន្តិ.

អយម្បិ អត្ថោ វុត្តោ ភគវតា, ឥតិ មេ សុតន្តិ. ចតុត្ថំ.