៩. តណ្ហាសុត្តំ

៥៨. វុត្តញ្ហេតំ ភគវតា, វុត្តមរហតាតិ មេ សុតំ –

‘‘តិស្សោ ឥមា, ភិក្ខវេ, តណ្ហា. កតមា តិស្សោ? កាមតណ្ហា, ភវតណ្ហា, វិភវតណ្ហា – ឥមា ខោ, ភិក្ខវេ, តិស្សោ តណ្ហា’’តិ. ឯតមត្ថំ ភគវា អវោច. តត្ថេតំ ឥតិ វុច្ចតិ –

‘‘តណ្ហាយោគេន សំយុត្តា, រត្តចិត្តា ភវាភវេ;

តេ យោគយុត្តា មារស្ស, អយោគក្ខេមិនោ ជនា;

សត្តា គច្ឆន្តិ សំសារំ, ជាតីមរណគាមិនោ.

‘‘យេ ច តណ្ហំ បហន្ត្វាន, វីតតណ្ហា [និក្កណ្ហា ច (សី. ក.)] ភវាភវេ;

តេ វេ [តេ ច (សី. បី. ក.)] បារង្គតា [បារគតា (ក. សី. ស្យា.)] លោកេ, យេ បត្តា អាសវក្ខយ’’ន្តិ.

អយម្បិ អត្ថោ វុត្តោ ភគវតា, ឥតិ មេ សុតន្តិ. នវមំ.