៣. តបនីយសុត្តំ

៣០. វុត្តញ្ហេតំ ភគវតា, វុត្តមរហតាតិ មេ សុតំ –

‘‘ទ្វេមេ, ភិក្ខវេ, ធម្មា តបនីយា. កតមេ ទ្វេ? ឥធ, ភិក្ខវេ, ឯកច្ចោ អកតកល្យាណោ ហោតិ, អកតកុសលោ, អកតភីរុត្តាណោ, កតបាបោ, កតលុទ្ទោ, កតកិព្ពិសោ. សោ ‘អកតំ មេ កល្យាណ’ន្តិបិ តប្បតិ, ‘កតំ មេ បាប’ន្តិបិ តប្បតិ. ឥមេ ខោ, ភិក្ខវេ, ទ្វេ ធម្មា តបនីយា’’តិ. ឯតមត្ថំ ភគវា អវោច. តត្ថេតំ ឥតិ វុច្ចតិ –

‘‘កាយទុច្ចរិតំ កត្វា, វចីទុច្ចរិតានិ ច;

មនោទុច្ចរិតំ កត្វា, យញ្ចញ្ញំ ទោសសញ្ហិតំ.

‘‘អកត្វា កុសលំ កម្មំ, កត្វានាកុសលំ ពហុំ;

កាយស្ស ភេទា ទុប្បញ្ញោ, និរយំ សោបបជ្ជតី’’តិ [និរយំ សោ ឧបបជ្ជតីតិ (សី. ស្យា. កំ. បី.)].

អយម្បិ អត្ថោ វុត្តោ ភគវតា, ឥតិ មេ សុតន្តិ. តតិយំ.