៤. អតបនីយសុត្តំ

៣១. វុត្តញ្ហេតំ ភគវតា, វុត្តមរហតាតិ មេ សុតំ –

‘‘ទ្វេមេ, ភិក្ខវេ, ធម្មា អតបនីយា. កតមេ ទ្វេ? ឥធ, ភិក្ខវេ, ឯកច្ចោ កតកល្យាណោ ហោតិ, កតកុសលោ, កតភីរុត្តាណោ, អកតបាបោ, អកតលុទ្ទោ, អកតកិព្ពិសោ. សោ ‘កតំ មេ កល្យាណ’ន្តិបិ ន តប្បតិ, ‘អកតំ មេ បាប’ន្តិបិ ន តប្បតិ. ឥមេ ខោ, ភិក្ខវេ, ទ្វេ ធម្មា អតបនីយា’’តិ. ឯតមត្ថំ ភគវា អវោច. តត្ថេតំ ឥតិ វុច្ចតិ –

‘‘កាយទុច្ចរិតំ ហិត្វា, វចីទុច្ចរិតានិ ច;

មនោទុច្ចរិតំ ហិត្វា, យញ្ចញ្ញំ ទោសសញ្ហិតំ.

‘‘អកត្វាកុសលំ កម្មំ, កត្វាន កុសលំ ពហុំ;

កាយស្ស ភេទា សប្បញ្ញោ, សគ្គំ សោ ឧបបជ្ជតី’’តិ.

អយម្បិ អត្ថោ វុត្តោ ភគវតា, ឥតិ មេ សុតន្តិ. ចតុត្ថំ.