៥. អន្នសំសាវកត្ថេរអបទានំ

១៥៥. ‘‘សុវណ្ណវណ្ណំ សម្ពុទ្ធំ, គច្ឆន្តំ អន្តរាបណេ;

កញ្ចនគ្ឃិយសំកាសំ, ពាត្តិំសវរលក្ខណំ.

១៥៦. ‘‘សិទ្ធត្ថំ លោកបជ្ជោតំ, អប្បមេយ្យំ អនោបមំ;

អលត្ថំ បរមំ បីតិំ, ទិស្វា ទន្តំ ជុតិន្ធរំ.

១៥៧. ‘‘សម្ពុទ្ធំ អភិនាមេត្វា, ភោជយិំ តំ មហាមុនិំ;

មហាការុណិកោ លោកេ [នាថោ (សី.)], អនុមោទិ មមំ តទា.

១៥៨. ‘‘តស្មិំ មហាការុណិកេ, បរមស្សាសការកេ;

ពុទ្ធេ ចិត្តំ បសាទេត្វា, កប្បំ សគ្គម្ហិ មោទហំ.

១៥៩. ‘‘ចតុន្នវុតិតោ កប្បេ, យំ ទានមទទិំ តទា;

ទុគ្គតិំ នាភិជានាមិ, ភិក្ខាទានស្សិទំ ផលំ.

១៦០. ‘‘បដិសម្ភិទា ចតស្សោ, វិមោក្ខាបិ ច អដ្ឋិមេ;

ឆឡភិញ្ញា សច្ឆិកតា, កតំ ពុទ្ធស្ស សាសនំ’’.

ឥត្ថំ សុទំ អាយស្មា អន្នសំសាវកោ ថេរោ ឥមា គាថាយោ អភាសិត្ថាតិ.

អន្នសំសាវកត្ថេរស្សាបទានំ បញ្ចមំ.