១០. ខោមទាយកត្ថេរអបទានំ

១៨៤. ‘‘នគរេ ពន្ធុមតិយា, អហោសិំ វាណិជោ តទា;

តេនេវ ទារំ បោសេមិ, រោបេមិ ពីជសម្បទំ.

១៨៥. ‘‘រថិយំ បដិបន្នស្ស, វិបស្សិស្ស មហេសិនោ;

ឯកំ ខោមំ មយា ទិន្នំ, កុសលត្ថាយ សត្ថុនោ.

១៨៦. ‘‘ឯកនវុតិតោ កប្បេ, យំ ខោមមទទិំ តទា;

ទុគ្គតិំ នាភិជានាមិ, ខោមទានស្សិទំ ផលំ.

១៨៧. ‘‘សត្តរសេ [សត្តវីសេ (សី. ស្យា.)] ឥតោ កប្បេ, ឯកោ សិន្ធវសន្ធនោ;

សត្តរតនសម្បន្នោ, ចតុទីបម្ហិ ឥស្សរោ.

១៨៨. ‘‘បដិសម្ភិទា ចតស្សោ, វិមោក្ខាបិ ច អដ្ឋិមេ;

ឆឡភិញ្ញា សច្ឆិកតា, កតំ ពុទ្ធស្ស សាសនំ’’.

ឥត្ថំ សុទំ អាយស្មា ខោមទាយកោ ថេរោ ឥមា គាថាយោ អភាសិត្ថាតិ.

ខោមទាយកត្ថេរស្សាបទានំ ទសមំ.

តស្សុទ្ទានំ –

សុសូតិ ឧបវានោ ច, សរណោ សីលគាហកោ;

អន្នសំសាវកោ ខោមទាយី ច, ទសេវ តតិយេ គណេ;

អញ្ជលី ខោមទាយី ច, ទសេវ តតិយេ គណេ;

បញ្ចាលីសីតិសតំ វុត្តា, គាថាយោ សព្ពបិណ្ឌិតា.

សុភូតិវគ្គោ តតិយោ.