(៣០) សីហហនុលក្ខណំ

២៣៨. ‘‘យម្បិ, ភិក្ខវេ, តថាគតោ បុរិមំ ជាតិំ បុរិមំ ភវំ បុរិមំ និកេតំ បុព្ពេ មនុស្សភូតោ សមានោ សម្ផប្បលាបំ បហាយ សម្ផប្បលាបា បដិវិរតោ អហោសិ កាលវាទី ភូតវាទី អត្ថវាទី ធម្មវាទី វិនយវាទី, និធានវតិំ វាចំ ភាសិតា អហោសិ កាលេន សាបទេសំ បរិយន្តវតិំ អត្ថសំហិតំ. សោ តស្ស កម្មស្ស កដត្តា…បេ… សោ តតោ ចុតោ ឥត្ថត្តំ អាគតោ សមានោ ឥមំ មហាបុរិសលក្ខណំ បដិលភតិ, សីហហនុ ហោតិ.

‘‘សោ តេន លក្ខណេន សមន្នាគតោ សចេ អគារំ អជ្ឈាវសតិ, រាជា ហោតិ ចក្កវត្តី…បេ… រាជា សមានោ កិំ លភតិ? អប្បធំសិយោ ហោតិ កេនចិ មនុស្សភូតេន បច្ចត្ថិកេន បច្ចាមិត្តេន. រាជា សមានោ ឥទំ លភតិ… ពុទ្ធោ សមានោ កិំ លភតិ? អប្បធំសិយោ ហោតិ អព្ភន្តរេហិ វា ពាហិរេហិ វា បច្ចត្ថិកេហិ បច្ចាមិត្តេហិ, រាគេន វា ទោសេន វា មោហេន វា សមណេន វា ព្រាហ្មណេន វា ទេវេន វា មារេន វា ព្រហ្មុនា វា កេនចិ វា លោកស្មិំ. ពុទ្ធោ សមានោ ឥទំ លភតិ’’. ឯតមត្ថំ ភគវា អវោច.

២៣៩. តត្ថេតំ វុច្ចតិ –

‘‘ន សម្ផប្បលាបំ ន មុទ្ធតំ [ពុទ្ធតន្តិ (ក.)],

អវិកិណ្ណវចនព្យប្បថោ អហោសិ;

អហិតមបិ ច អបនុទិ,

ហិតមបិ ច ពហុជនសុខញ្ច អភណិ.

‘‘តំ កត្វា ឥតោ ចុតោ ទិវមុបបជ្ជិ,

សុកតផលវិបាកមនុភោសិ;

ចវិយ បុនរិធាគតោ សមានោ,

ទ្វិទុគមវរតរហនុត្តមលត្ថ.

‘‘រាជា ហោតិ សុទុប្បធំសិយោ,

មនុជិន្ទោ មនុជាធិបតិ មហានុភាវោ;

តិទិវបុរវរសមោ ភវតិ,

សុរវរតរោរិវ ឥន្ទោ.

‘‘គន្ធព្ពាសុរយក្ខរក្ខសេភិ [សុរសក្ករក្ខសេភិ (ស្យា.)],

សុរេហិ ន ហិ ភវតិ សុប្បធំសិយោ;

តថត្តោ យទិ ភវតិ តថាវិធោ,

ឥធ ទិសា ច បដិទិសា ច វិទិសា ចា’’តិ.