(២៨-២៩) បហូតជិវ្ហាព្រហ្មស្សរលក្ខណានិ

២៣៦. ‘‘យម្បិ, ភិក្ខវេ, តថាគតោ បុរិមំ ជាតិំ បុរិមំ ភវំ បុរិមំ និកេតំ បុព្ពេ មនុស្សភូតោ សមានោ ផរុសំ វាចំ បហាយ ផរុសាយ វាចាយ បដិវិរតោ អហោសិ. យា សា វាចា នេលា កណ្ណសុខា បេមនីយា ហទយង្គមា បោរី ពហុជនកន្តា ពហុជនមនាបា, តថារូបិំ វាចំ ភាសិតា អហោសិ. សោ តស្ស កម្មស្ស កដត្តា ឧបចិតត្តា…បេ… សោ តតោ ចុតោ ឥត្ថត្តំ អាគតោ សមានោ ឥមានិ ទ្វេ មហាបុរិសលក្ខណានិ បដិលភតិ. បហូតជិវ្ហោ ច ហោតិ ព្រហ្មស្សរោ ច ករវីកភាណី.

‘‘សោ តេហិ លក្ខណេហិ សមន្នាគតោ សចេ អគារំ អជ្ឈាវសតិ, រាជា ហោតិ ចក្កវត្តី…បេ… រាជា សមានោ កិំ លភតិ? អាទេយ្យវាចោ ហោតិ, អាទិយន្តិស្ស វចនំ ព្រាហ្មណគហបតិកា នេគមជានបទា គណកមហាមត្តា អនីកដ្ឋា ទោវារិកា អមច្ចា បារិសជ្ជា រាជានោ ភោគិយា កុមារា. រាជា សមានោ ឥទំ លភតិ… ពុទ្ធោ សមានោ កិំ លភតិ? អាទេយ្យវាចោ ហោតិ, អាទិយន្តិស្ស វចនំ ភិក្ខូ ភិក្ខុនិយោ ឧបាសកា ឧបាសិកាយោ ទេវា មនុស្សា អសុរា នាគា គន្ធព្ពា. ពុទ្ធោ សមានោ ឥទំ លភតិ’’. ឯតមត្ថំ ភគវា អវោច.

២៣៧. តត្ថេតំ វុច្ចតិ –

‘‘អក្កោសភណ្ឌនវិហេសការិំ,

ឧព្ពាធិកំ [ឧព្ពាធករំ (ស្យា.)] ពហុជនប្បមទ្ទនំ;

អពាឡ្ហំ គិរំ សោ ន ភណិ ផរុសំ,

មធុរំ ភណិ សុសំហិតំ [សុសហិតំ (ស្យា.)] សខិលំ.

‘‘មនសោ បិយា ហទយគាមិនិយោ,

វាចា សោ ឯរយតិ កណ្ណសុខា;

វាចាសុចិណ្ណផលមនុភវិ,

សគ្គេសុ វេទយថ [វេទយតិ (?) ដីកា ឱលោកេតព្ពា] បុញ្ញផលំ.

‘‘វេទិត្វា សោ សុចរិតស្ស ផលំ,

ព្រហ្មស្សរត្តមិធមជ្ឈគមា;

ជិវ្ហាស្ស ហោតិ វិបុលា បុថុលា,

អាទេយ្យវាក្យវចនោ ភវតិ.

‘‘គិហិនោបិ ឥជ្ឈតិ យថា ភណតោ,

អថ ចេ បព្ពជតិ សោ មនុជោ;

អាទិយន្តិស្ស វចនំ ជនតា,

ពហុនោ ពហុំ សុភណិតំ ភណតោ’’តិ.