៨. ឧបស្សុតិសិក្ខាបទវណ្ណនា

៤៧១. អដ្ឋមេ – អធិករណជាតានន្តិ ឯតេហិ ភណ្ឌនាទីហិ ឧប្បន្នវិវាទាធិករណានំ. ឧបស្សុតិន្តិ សុតិសមីបំ; យត្ថ ឋត្វា សក្កា ហោតិ តេសំ វចនំ សោតុំ, តត្ថាតិ អត្ថោ. គច្ឆតិ អាបត្តិ ទុក្កដស្សាតិ ឯត្ថ បទវារេ បទវារេ ទុក្កដំ. មន្តេន្តន្តិ អញ្ញេន សទ្ធិំ អញ្ញស្មិំ មន្តយមានេ; ‘‘មន្តេន្តេ’’តិ វា បាឋោ, អយមេវត្ថោ.

៤៧៣. វូបសមិស្សាមីតិ ឧបសមំ គមិស្សាមិ, កលហំ ន ករិស្សាមិ. អត្តានំ បរិមោចេស្សាមីតិ មម អការកភាវំ កថេត្វា អត្តានំ មោចេស្សាមិ. សេសមេត្ថ ឧត្តានមេវ.

ថេយ្យសត្ថសមុដ្ឋានំ – កាយចិត្តតោ កាយវាចាចិត្តតោ ច សមុដ្ឋាតិ, សិយា កិរិយំ សោតុកាមតាយ គមនវសេន, សិយា អកិរិយំ ឋិតដ្ឋានំ អាគន្ត្វា មន្តយមានានំ អជានាបនវសេន, រូបិយំ អញ្ញវាទកំ ឧបស្សុតីតិ ឥមានិ ហិ តីណិ សិក្ខាបទានិ ឯកបរិច្ឆេទានិ, សញ្ញាវិមោក្ខំ, សចិត្តកំ, លោកវជ្ជំ, កាយកម្មំ, វចីកម្មំ, អកុសលចិត្តំ, ទុក្ខវេទនន្តិ.

ឧបស្សុតិសិក្ខាបទំ អដ្ឋមំ.